Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Θέματα - Αλυσάννη Ταργκάρυεν

Σελίδες: [1]
1
Τηλεοπτική Μεταφορά / Jonsa ή Jonerys?
« στις: Απριλίου 20, 2018, 11:52:39 μμ »
Αααα.... καιρό έχω να ρθω εδώ πέρα.

Αγαπητοί φανς, από τη στιγμή που προβλήθηκε ο έβδομος κύκλος το πάντοτε γλυκομίλητο και ανεκτικό tumblr πήρε φωτιά.

Κυρίως για το σε ποια θα δώσει ο Γιάννης Χιόνης το d (is that too vulgar or what)

Δύο είναι τα επίμαχα ships; Τζονέρυς και Τζόνσα. Το πρώτο δεν θέλει πολλή εξήγηση; τα πιτσούνια το έπνιξαν το κουνέλι με την περίφημη σκηνή γνωστή ως boatsex - βαρκοπ*****.

Πολύ συγκινιασιακό. Δείτε συναίσθημα.


Μην μου πείτε ότι δεν το βλέπετε...



Στον αντίποδα βρίσκετε το Τζόνσα. Πολλοί πιστεύουν ότι τα γλυκά βλέμματα και η υπερπροστασία του Τζον για τη Σάνσα δεν πηγάζουν από αδερφική αγάπη...


Εσείς τι λέτε;

2
Την τελευταία μέρα του Ιανουαρίου, ο GRRM ανακοίνωσε την έκδοση μιας ακόμα δόσης από 'ψεύτικη ιστορία', όπως εκείνος το αποκάλεσε. Όπως Η Πριγκίπισσα και η Βασίλισσα και Ο Αλήτης Πρίγκιπας εξιστορούν το Χορό των Δράκων και τα χρόνια πριν από αυτόν, έτσι και αυτή η ιστορία, Οι Γιοι του Δράκοντα, εξιστορεί τις βασιλείες των Μαίγκορ και Αίνυς. Ξεκοκαλίζοντας την ανακοίνωσή του (http://grrm.livejournal.com/519773.html) για να βρω πληροφορίες, παρατήρησα κάτι παράξενο.
Παράθεση
Οι Γιοι του Δράκοντα αφηγείται τις βασιλείες του δεύτερου και του τρίτου Ταργκαρυενού βασιλιά, Αίνυς Α' και Μαίγκορ του Αμείλικτου, μαζί με τις μητέρες, συζύγους, αδερφές, παιδιά, φίλους, εχθρούς και αντιπάλους.
Όμως γνωρίζουμε από ΤΚτΦκτΠ ότι οι Μαίγκορ και Αίνυς ήταν τεχνικά μοναχοπαίδια, τα μοναδικά τέκνα των Βισένυα και Ραίνυς αντιστοίχως. Δεν είχαν αδερφές, ετεροθαλείς ή ομοθαλείς. Έκανε λάθος ο Μάρτιν ή 'εκοψε' πληροφορίες από το βιβλίο του Γιάντελ;

3
... μπορείτε να μου πείτε πώς λέγεται το ship γιατί σπάω το κεφάλι μου και δεν μου 'ρχεται κάτι καλό; Ραιγκάννα; Λύγκαρ; Φωτιά και πάγος;

4
Γενική Συζήτηση / Οι χαρακτήρες του ASOIAF στους κοιτώνες
« στις: Δεκεμβρίου 16, 2016, 08:54:02 πμ »
Για όσους είστε γνωστοί με το σύμπαν του Χαρι Πότερ, ξέρετε ότι τα μαγάκια όταν πάνε σχολείο μέσω της Τελετής της Επιλογής διανέμονται στους τέσσερις κοιτώνες· Γκρίφιντορ, Χάφλπαφ, Ράβενκλοου και Σλίθεριν. Σε ποιο κοιτώνα πιστεύετε ανήκει καθένας από τους χαρακτήρες του ASOIAF; (Γκρίφιντορ = γενναίοι και τολμηροί, Ράβενκλοου = σοφοί και δημιουργικοί, Χάφλπαφ = τίμιοι και εργατικοί, Σλίθεριν = πανούργοι και πονηροί).


Ας αρχίσω.


Τύριον Λάννιστερ: Σλίθεριν. Ασχολίαστο.
Τάιγουιν Λάννιστερ: Σλίθεριν. Επίσης.
Τζέιμι Λάννιστερ: Γκρίφιντορ. Ο Τζίμης είναι αδιαμφισβήτητα γενναίος, δεν νομίζετε;
Στάννις Μπαράθηον: Χάφλπαφ. "Καθήκον! Καθηκον! Επαναλάβετε μετά από εμένα: καθήκον!"
Ρόμπερτ Μπαράθηον: Γκρίφιντορ. Η προσωποποίηση των αρετών του Γκρίφιντορ. Η μετενσάρκωση του Γκόντρικ Γκρίφιντορ, μην πω (επίσης παίζει να είναι μακρινός ξάδερφος του Τζέιμς Πότερ αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία).
Σάνσα Σταρκ: Ράβενκλοου. Ω ναι. Η Άρυα στο πρώτο βιβλίο λέει πώς η Σάνσα είναι καλή σε όλα, ξέρει να κεντάει, να τραγουδάει, να παίζει άρπα κτλ.
Τζον Σνόου: Χμ... Γκρίφιντορ, πιστεύω. Θα σκεφτόμουν το Χάφλπαφ, αλλά πάτησε τους όρκους του στο ΟΧΤΔ, για την αδελφούλα, οπότε...
Ραίγκαρ Ταργκάρυεν: Ράβενκλοου. Αυτός προτιμούσε άρπες από σπαθιά, οπότε Ράβενκλοου.
Σαμ Τάρλυ: Ράβενκλοου. Στο Χορν Χιλ σε μια βιβλιοθήκη ήταν χωμένος - και είναι ο μόνος που ενδιαφέρεται για παλιές, σκονισμένες περγαμηνές.
Νεντ Σταρκ: Χάφλπαφ. Ασχολίαστο. Ο Νεντ ζει και αναπνέει τιμή και καθήκον.
Ρομπ Σταρκ: Γκρίφιντορ. Γενναίος, θαρραλέος, λίγο θερμοκέφαλος.
Πήταϊρ Μπαίλις: Σλίθεριν. Εδώ ολόκληρο πόλεμο προκάλεσε για να ξεπεράσει το σύνδρομο κατωτερότητάς του!
Άρυα Σταρκ: Γκρίφιντορ.
Κάτλυν Σταρκ: Χάφλπαφ. Είναι το Οικογένεια, Καθήκον, Τιμή που έχει πάρει στα σοβαρά και που μου θυμίζει αφοσίωση και πίστη, που ταιριάζει με τον κοιτώνα αυτό.
Έουρον Γκρέιτζοϋ: Σλίθεριν. Αυτός σκότωσε τους αδερφούς του για να γίνει βασιλιάς...
Βικτάριον Γκρέιτζοϋ: Γκρίφιντορ. Καλό κουμάσι, αλλά σίγουρα δε φοβάται τα στοιχειά.
Τζόρα Μόρμοντ: Γκρίφιντορ, γιατί δεν μου κάνει για κανέναν από τους άλλους τρεις.
Ολέννα Ρέντγουαϊν: Σλίθεριν. Δεν έχει πει ακόμα την τελευταία της κουβέντα η γιαγιάκα, να μου το θυμηθείτε.
Μάργκαιρυ Ταϊρέλ: Σλίθεριν, αλλά μου κάνει και για Ράβενκλοου.
Μυρσέλλα Μπαράθηον: Ράβενκλοου. Θα γινόταν καλή βασίλισσα.


Σας έρχεται κάτι άλλο στο μυαλό;

5

Δεν είμαι σίγουρη αν επιτρέπεται αυτό.

Το πέμπτο επεισόδιο διέρρευσε. Έχει δει κανένας το επεισόδιο αυτό; Θα προβληθεί νόμιμα αύριο το ξημέρωμα.


Θέλει κανείς να συζητήσει;


Μια περίληψη:
Ο Τζόρα αποκαλύπτει την γκριζοφολιδιά του στην Ντάνυ, και πάει να φύγει, αλλά αυτή τον σταματά και τον παίρνει στην υπηρεσία της ξανά.
Ο ΜΔ έχει φτάσει στο Κάστρο Μαύρο (χωρίς να το ξέρει κάποιος άλλος) και συναντά τη Σάνσα, η οποία δεν τον συγχωρεί που την άφησε στον Ράμσυ. Της λέει ότι ο Μαυροψάρης έχει μαζέψει στρατό στο Ρίβερραν (τρία χρόνια μετά το θάνατο του Ρομπ Σταρκ). Αργότερα η Σάνσα, ο Τζον, ο Εντ, η Μπριέν και ο Ντάβος συζητούν για ποιους οίκους μπορούν να υπολογίζουν. Η Σάνσα αναφέρει και τους Τάλλυ (χωρίς να πει ότι ο ΜΔ ήταν εκεί και της το 'πε) και στέλνει τη Μπριέν στο Ρίβερραν. Η Σάνσα μένει μόνη χωρίς προστασία σε ένα μέρος γεμάτο δολοφόνους και βιαστές. Έπειτα αναχωρεί και ο Τζον μαζί με άλλους.
Στο Μηρήν, το σχέδιο του Τύριον έχει επιτυχία (τι έκπληξη...) γιατί οι θάνατοι και επιθέσεις μειώθηκαν, αν δεν τελείωσαν. Ο Τύριον και ο Βάρυς βρίσκουν μια νέα σύμμαχο, την Κινβάρα, Κόκκινη Ιέρεια, η οποία λέει ότι η Ντάνυ είναι η Πριγκίπισσα της Προφητείας. Μας δίνεται άλλη μια φορά ευκαιρία να θυμηθούμε ότι ο Βάρυς είναι ευνούχος, γιατί δεν το ξέραμε ήδη.
Στα Σιδερονήσια, έχουμε εκλογές, που είναι η νόρμα όταν πεθαίνει ο βασιλιάς (το ξεφτίλισαν περισσότερο απ' ό,τι ο Τσίπρας). Η Γιάρα είναι φαινομενικά η μοναδική ενδιαφερόμενη, που σε κάνει να απορείς γιατί δεν την έστεψαν εξ αρχής, και λέει μερικά ωραία λογάκια. Ο Θήον την υποστηρίζει και λέει σε όλους να ψηφίσουν Γιάρα. Φαίνεται ότι θα νικήσει όταν σκάει μύτη ο Γιούρον, ο οποίος υπόσχεται στους πνιγμένους ότι θα πάρει την Νταινέρυς με το μέρος τους. Και γίνεται βασιλιάς αυτός - δεν κατάλαβα τι τους υποσχέθηκε βέβαια (Χρυσό; γυναίκες; Το Γουέστερος όλο;), εκτός αν το μόνο που θέλουν οι Σιδηρογέννητοι είναι να δουν τον Γιούρον γαμπρό. Αφού τον πνίγουν (χωρίς CPR μετά) τους ανακοινώνει μερικά μεγάλα σχέδια... που θα τελεστούν αφού φτιάξουν πλοία από ό,τι ξύλο βρουν (κάδμοι, πλάτανοι, καρέκλες, οδοντογλυφίδες) γιατί ο Θήον και η Γιάρα δραπέτευσαν (η μόνη λογική πράξη σε όλο το επεισόδιο) ενόσω αυτός λουζόταν. Το παράξενο δε είναι ότι ο You're on παραδέχεται ότι σκότωσε τον Μπέιλον - και κανείς δε νοιάζεται. Δε Νορθ, Ντορν, τώρα και τα Άιρον Άιλαντς δεν πολυσκοτίζονται για τη συγγενοκτονία.
Μπράαβος, πέφτει ξύλο, ξύλο, λίγο ακόμα ξύλο, και τελικά το Μαλακισμένο λέει στην Άρυα ότι δεν είναι έτοιμη. Ο Σέξι Ιησούς της δίνει δηλητήριο να σκοτώσει μια ηθοποιό. Η εν λόγω ηθοποιός παίζει το Σερσιώ, σε μια παρωδία των γεγονότων του πρώτου κύκλου. Η Άρυα τελικά σκοτώνει την ηθοποιό και αυτό ήταν.
Και... Μπραν! Ο Μπραν βλέπει κανονικά φλασιές όπως πάντα. Αλλά όχι Νεντ αυτή τη φορά. Αντίθετα, μαθαίνουμε ότι τα Παιδια του Δάσους (Κορίτσια του Δάσους μάλλον, γιατί δεν είδα κανένα αρσενικό) δημιούργησαν τους Λευκούς Οδοιπόρους, μαχαιρώνοντας έναν άνδρα με οψιδιανό (νομίζω). Επειδή ήθελαν να προστατευτούν από τους ανθρώπους. Είχα την εντύπωση ότι όταν συνέβη η Μακρά Νύχτα, τα Παιδιά είχαν ήδη εξαφανιστεί. Τέσπα. Μετά, πάλι σε όραμα, ο Νυχτερινός Βασιλιάς αγγίζει τον Μπραν, που πανικοβάλει το Κοράκι, και λέει στον Μπραν ότι αυτό ήταν επικίνδυνο. Αργότερα, ενόσω ο Μπραν βλέπει όραμα (τίποτα σημαντικό - μικρός Νεντ φεύγει για Έυρι) τα ζόμπια και ο Νάιτ Κινγκ break into the cave. Η Μήρα παλεύει να φέρει πίσω τον Μπραν, το Κοράκι και ο Σάμμερ (!!!!!!!!!!!) πεθαίνουν, και ο Χόντορ επίσης. Η Μήρα και ο Μπραν ξεφεύγουν.
Και τώρα, η αποκάλυψη! Οι D&D πέρασαν πολύ καιρό διαβάζοντας crackpot theories. Ενώ ο Μπραν έβλεπε όραμα με μικρό!Νεντ, η Μήρα του φώναζε να ξυπνήσει, και η φωνή της ακουγόταν στο όραμο. Ο Μπραν δεν συνήλθε εντελώς, γιατί συνέχισε να βλέπει το όραμα και μετά. Η Μήρα, καθώς ξέφευγαν, έβαλε τον Χόντορ να κρατάει μια πόρτα (εξ ου και το όνομα του επεισοδίου), ουρλιάζοντάς του Hold the door! Το οποίο ακούστηκε στο όραμα. Και αφού ο Μπραν εκείνη τη στιγμή έκανε warg στον Χόντορ, ο Γουίλις έπαθε κρίση, και άρχισε να μουρμουρίζει σε παραλήρημα τα λόγια της, hold the door, μέχρι που γίνεται hold door, και μετά hodor. Έτσι ο Γουίλις έμεινε καθυστερημένος: το σοκ από το γουάργκ και τα τελευταία λόγια της Μήρα χαράχτηκαν ανεξίτηλα στο μυαλό του, και από τότε λέει Χόντορ.
Όχι Σαμ, όχι Κινγκς Λάντινγκ, όχι Γουίντερφελ. Νόμιζα ότι ένα επεισόδιο χωρίς τον Ράμσυ είναι καλό επεισόδιο, αλλά ο Μπραν και η Συντροφιά του Σακάτη με πλήρωσαν και με το παραπάνω.


Δεν το πιστεύω ότι σκότωσαν τον Σάμμερ. Απλά δεν το πιστεύω. Αρνούμαι. Σε όσους το είδαν, τι γνώμη έχετε;

6

Ο Μπαίλορ Α' Ταργκάρυεν ήταν ο ένατος βασιλιάς των Ταργκάρυεν που κάθισε στο Σιδερένιο Θρόνο. Τον θυμούνται ως Μπαίλορ ο Ευσεβής, ο Λαοφιλής, αλλά επειδή οι αποψεις διίστανται, και ως ο Αποβλακωμένος. Η Πίστη τον τιμά, αλλά πολλοί τον θεωρούν τον πιο αδύναμο βασιλιά του Σιδερένιου Θρόνου. Ποιος ήταν όμως αυτός ο σέπτον βασιλιάς;


ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ
Ο Μπαίλορ Ταργκάρυεν γεννήθηκε το έτος 144 μ.Κ. Ήταν ο δεύτερος γιος και το δεύτερο παιδί του Βασιλιά Αίγκον Γ' και της Νταιναίρα Βελάρυον. Ήταν κατά ένα περίπου χρόνο μικρότερος από τον αδερφό του, τον Νταίρον.
Ο Μπαίλορ θα αποκτούσε κι άλλα αδέρφια. Μια αδερφή, η Νταίνα, ακολούθησε το 145 μ. Κ, μετά η Ραίνα (147 μ.Κ) και τέλος η Ελαίνα (150 μ. Κ). Μεγάλωσε στο Κόκκινο Φρούριο μαζί με τους γονείς, τα αδέρφια, το θείο και τα ξαδέρφια του, δεύτερος στη διαδοχή του Σιδερένιου Θρόνου- ενός θρόνου που δεν θα περνούσε σε αυτόν εκτός αν κάτι συνέβαινε στον Νταίρον.





Όντας ο εφεδρικός κληρονόμος, ο Μπαίλορ δεν είχε την εκπαίδευση που δόθηκε στον Νταίρον- αν και δεν υπάρχει λόγος να αναλογιστούμε ότι τον πείραξε ποτέ αυτό. Ο Μπαίλορ ήταν βαθιά άνθρωπος της θρησκείας, και αγαπούσε τους Επτά όσο τίποτε άλλο. Απ' όσους συγγενείς γνώρισε, μόνο η αδερφή του η Ραίνα και η ξαδέρφη του η Ναίρυς μοιράζονταν την αγάπη του για τους Επτά, αλλά ακόμα κι εκείνες όχι στο βαθμό που θα έδειχνε πολλά χρόνια αργότερα ο Μπαίλορ.
Παρά την αγάπη του για τους θεούς και την θέση του ως "εφεδρικός κληρονόμος", ο πατέρας του ο Αίγκον Γ' δεν άφησε τον Μπαίλορ να γίνει σέπτον όπως ονειρευόταν. Ίσως γιατί, αν συνέβαινε οτιδήποτε στον Νταίρον, ο Μπαίλορ θα ήταν ο μοναδικός γιος που θα απέμενε στον Αίγκον- μετά ερχόταν ο αδερφός του ο Βισέρυς, κι έπειτα ο Πρίγκιπας Αίγκον, ένας άνδρας που, με πολλούς τρόπους, ήταν το εντελώς αντίθετο του ευσεβούς Μπαίλορ.


Αντί να αφοσιώσει τη ζωή του στους θεούς του, ο Μπαίλορ αναγκάστηκε το 160 μ. Κ (ύστερα από προτροπή του αδερφού του) να παντρευτεί την αδερφή του Νταίνα, σύμφωνα με το βαλυριανό έθιμο. Η Νταίνα ήταν μια άγρια, ανυπάκουη νεαρή γυναίκα, με έντονο ταμπεραμέντο και αμφισβητούμενη πορεία, αυτό ακριβώς που δεν ήταν ο ήσυχος Μπαίλορ. Μπορεί ο αδερφός τους (ή ο θείος τους, όποιος κι αν κανόνισε το γάμο) να πίστευε ότι ένα ζωηρό κορίτσι και ένα ήσυχο αγόρι θα έκαναν ιδανικό ταίρι. Ή ίσως η ανυπότακτη Νταίνα να ηρεμούσε με τον Μπαίλορ ως άρχοντα σύζυγό της. Ή ο Μπαίλορ να ξεκολλούσε από τη θρησκεία του με μια όμορφη σύζυγο στο πλευρό του. Τίποτε απ' όλα αυτά δε συνέβη.





Ακόμα κι αν την παντρεύτηκε, όμως, ο Μπαίλορ δεν είχε καμία διάθεση να κοιμηθεί μαζί της· οι θεοί του θα τον προτιμούσαν αγνό, και την Νταίνα επίσης. Γι' αυτό ο Μπαίλορ δεν ολοκλήρωσε ποτέ το γάμο τους, και απαρνήθηκε το κρεβάτι της αδερφής του. Η Πριγκίπισσα Νταίνα, που ως παιδί ντυνόταν δραματικά στα μαύρα (ντύσιμο εμπνευσμένο από τον πατέρα της, τον οποίο λάτρευε), άλλαξε γκαρνταρόμπα και φορούσε διαρκώς λευκά, μήπως ντροπιάσει τον Μπαίλορ και ολοκληρώσει το γάμο τους. Ο Μπαίλορ όμως παρερμήνευσε τα σημάδια. Του άρεσε αυτή η καινούρια Νταίνα, καθώς στα λευκά έδειχνε πιο αθώα. Η Νταίνα θα τράβαγε τα μαλλιά της.

Ο ΜΠΑΙΛΟΡ ΣΤΟ ΝΤΟΡΝ
Σύντομα ήρθε η καταιγίδα. Ο Νεαρός Δράκος πέθανε στο Ντορν, χωρίς να έχει παντρευτεί ποτέ ή αποκτήσει παιδιά. Έτσι το στέμμα πέρασε στον άνδρα που δεν είχε καμιά διάθεση να το φορέσει· ο Μπαίλορ στέφθηκε ένατος Βασιλιάς των Άνταλ, των Ρόυναρ και των Πρώτων Ανθρώπων. Το στέμμα που διάλεξε ήταν πολύ ιδιαίτερο, ένα στέμμα που κανείς άλλος βασιλιάς δεν θα φόραγε ποτέ ξανά· ένα στέμμα από λουλούδια και κληματσίδες. Όλη η εμφάνιση του Μπαίλορ μαρτυρούσε την προσωπικότητά του. Φορούσε μια παλιά, λιτή φθαρμένη ρόμπαα που ήταν συχνά βρώμικη. Τα μαλλια του ήταν μακριά, είχε γένια, και ήταν πολύ αδύνατος λόγω των εκτενών νηστειών του. Το ύφος του ευγενικό, πράο. Ο Μπαίλορ δεν ήταν πολεμιστής· το αγαπημένο του όπλο ήταν η προσευχή.
Ο Νταίρον κατά την εκστρατεία του είχε πάρει παιδιά-ομήρους από τους ευγενείς του Ντορν, για να σιγουρευτεί η υποταγή των γονιών τους. Με το θάνατο του Νταίρον, όλοι αυτοί οι όμηροι περίμεναν εκτέλεση (ανάμεσά τους και η τρίτη ερωμένη του Πρίγκιπα Αίγκον, η Αρχόντισσα Κασσέλλα του Οίκου των Βέιθ) ως αντίποινα. Αντίθετα, ο Μπαίλορ τους συγχώρησε όλους, και τους επέτρεψε να φύγουν για το Ντορν, παρά τις διαμαρτυρίες των συμβούλων του, που θα προτιμούσαν να θανατωθούν οι όμηροι.
Πήγε κι αυτός μαζί τους, ενάντια σε κάθε συμβουλή. Ενώ οι όμηροι καβάλαγαν εξαίσια άλογα κι είχαν τα απαραίτητα εφόδια, ο Μπαίλορ ταξίδευε πεζή, με ένα παλιό μανδύα ενάντια στη ζέστη του Ντορν. Πολλοί πίστευαν ότι θα πέθαινε. Δεν πάθανε όμως, και αυτό θεωρήθηκε άλλο ένα από τα άγια θαύματά του.





Αφού διέσχισε τον Δρόμο των Οστών, έφτασε στο Γουίλ, έδρα του Οίκου Γουίλ. Ο Άρχοντας Γουίλ είχε τον ξάδερφό του, Αίμον τον Δρακοϊππότη, που είχε πιαστεί αιχμάλωτος στην ίδια ενέδρα που σκοτώθηκε ο Βασιλιάς Νταίρον Α' Ταργκάρυεν, ο Νεαρός Δράκοντας. Ο Μπαίλορ ικέτευσε τον Άρχοντα Γουίλ να αφήσει τον Αίμον. Ο Γουίλ όμως δεν δέχτηκε, και ο Μπαίλορ αναγκάστηκε να φύγει, αφού υποσχέθηκε ότι θα γυρνούσε.


Τελικά ο Μπαίλορ έφτασε στο Σάνσπηαρ, και έκανε ειρήνη με τον Πρίγκιπα του Ντορν- που θεωρήθηκε το δεύτερο θαύμα του. Ένας όρος ήταν ότι ο νεαρός ανιψιός του Μπαίλορ, άλλος ένας Νταίρον -το μοναδικό εγγόνι του Βισέρυς, Χέρι του Μπαίλορ, γιος του Πρίγκιπα Αίγκον και της Πριγκίπισσας Ναίρυς- θα παντρευόταν την κόρη και κληρονόμο του πρίγκιπα, τη Μαράια Μαρτέλ, όταν ήταν κι οι δύο ενήλικοι, καθώς εν έτει 161 μ. Κ και οι δυο τους ήταν μικρά παιδιά. Ο πρίγκιπας πρόσφερε στον Μπαίλορ μια γαλέρα να τον οδηγήσει στο Κινγκς Λάντινγκ, αλλά ο βασιλιάς αρνήθηκε, λέγοντας ότι θα επέστρεφε με τα πόδια. Ο Πρίγκιπας του Ντορν ενημέρωσε τους Άρχοντες του να προσφέρουν κάθε βοήθεια στον Μπαίλορ, ώστε να μην πεθάνει στο δρόμο- και τον διαδεχτεί βασιλιάς πρόθυμος να συνεχίσει τον πόλεμο.


Όπως υποσχέθηκε, ο Μπαίλορ γύρισε στο Γουίλ. Αλλά εκεί ανακάλυψε πως η κατάσταση του Αίμον του Δρακοϊππότη είχε χειροτερέψει. Τον είχαν βάλει γυμνό σε ένα κλουβί να τον καίει ο καυτός ήλιος του Ντορν, σε ένα λάκκο γεμάτο έχιδνες. Ο Άρχοντας Γουίλ του έδωσε το κλειδί του κελιού. Ο Αίμον τον παρακάλεσε να φύγει και να τον αφήσει, αλλά ο Μπαίλορ χαμογέλασε και είπε ότι οι θεοί τον προστάτευαν. Και πραγματικά, μπήκε στο λάκκο και έδωσε το κλειδί στον Αίμον. Οι τροβαδούροι λένε ότι οι έχιδνες υποκλίθηκαν και άνοιξαν δρόμο να περάσει, λόγω της αγιότητάς του, η αλήθεια όμως είναι άλλη. Οι έχιδνες τον δάγκωσαν δώδεκα φορές, και έπρεπε ο Αίμον να τον κουβαλήσει και να βγάλει από εκεί (ενώ οι Γουίλ έβαζαν στοιχήματα για το πόσο θα άντεχε). Αργότερα, κάποιοι θα αναρωτούνταν αν όλο αυτό το δηλητήριο πείραξε κάπως τα μυαλά του Μπαίλορ.





Ο Αίμον τον κουβάλησε γυμνός σε όλη τη Ντορνιανή έρημο, μέχρι που κάποιος σε ένα μικρό χωριό του πρόσφερε ρούχα, και ένα μουλάρι. Ο Αίμον πήγε τον Μπαίλορ στο Μπλάκχεϊβεν, σε ένα μέιστερ να περιποιηθεί τον βασιλιά που είχε πέσει σε κώμα, και μουρμούριζε μόνο προσευχές. Ο Μπαίλορ τελικά συνήλθε όταν διεξαγόταν ένα τουρνουά στο Στορμς Εντ- αλλά θα περνούσε μισός χρόνος ακόμα μέχρι να μπορέσει να ταξιδέψει.

ΚΥΡΙΟΣ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ
Μόλις επέστρεψε στο Κινγκς Λάντινγκ, πρώτη του μέριμνα ήταν να βάλει τον Υψηλό Σέπτον να ακυρώσει το γάμο του στην Νταίνα- δεν είχε ολοκληρωθεί ποτέ, εξάλλου. Έτσι κι έγινε. Έπειτα, έκλεισε και τις τρεις όμορφες αδερφές του σε μια Αυλή Ομορφιάς, το Παρθενοφυλάκιο, μακριά από οποιονδήποτε άνδρα, ώστε να μείνουν αγνές και να μην προκαλέσουν τις ορμές των ανδρών. Κάποιοι είπαν ότι το έκανε για να μην ενδώσει ο ίδιος στον πειρασμό που προκαλούσε η ομορφιά τους.
Παρόλο που ο Πρίγκιπας Βισέρυς, μέλη της αυλής και οι ίδιες οι πριγκίπισσες έφεραν αντίρρηση, ο βασιλιάς δεν άλλαξε γνώμη, και έτσι οι πριγκίπισσες κλειδώθηκαν στον πύργο. Επιτρεπόταν η συντροφιά γυναικών, και ήταν άνετο μέρος, αλλά ήταν, παρ' όλα αυτά, φυλακή- μια φυλακή στην οποία θα έμεναν έγκλειστες για δέκα ολόκληρα χρόνια, όσο δηλαδή διήρκησε η βασιλεία του Μπαίλορ Α'.





Οι αποφάσεις του Μπαίλορ ως βασιλιά ήταν βαθιά επηρεασμένες από την ευσεβή του φύση. Αν και κράτησε το θείο του το Βισέρυς Ταργκάρυεν, αδερφό του πατέρα του, Αίγκον, ως Χέρι, ακόμα και ο Βισέρυς δεν μπορούσε να κάνει θαύματα, ή να εμποδίσει τον Μπαίλορ. Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα διατάγματα του ήταν η απαγόρευση της πορνείας. Όλες οι πόρνες και τα παιδιά τους εκδιώχθηκαν από το Κινγκς Λάντινγκ- αλλά θα επέστρεφαν, στο τέλος. Αυτό έχει ομοιότητα με μια πρόταση του Στάννις Μπαράθηον να κυρηχτεί παράνομη η πορνεία επίσης (Παιχνίδι του Στέμματος, Ένταρντ Ε').


Μια άλλη ιδέα του ήταν να αντικαταστήσει τα κοράκια, σημαντικά στη διάδοση μηνυμάτων, με λευκά περιστέρια- τα οποία σαφώς θα έβρισκε πιο αγνά και όμορφα, προτιμότερα από τους μαύρους αλήτες. Ούτε αυτό πέρασε, και θεωρήθηκε βλακεία- από τον Μέιστερ Γουόργκρεϊβ στο Σκοτεινές φτερούγες, γρήγορα λόγια του.


Στην επιλογή συμβούλων του δεν αποδείχτηκε περισσότερο σοφός. Διόρισε έναν αγράμματο ξυλογλύπτη ονόματι Πέιτ ως Υψηλό Σέπτον, καθώς πίστευε ότι ήταν ο Σιδηρουργός αναγεννημένος. Αυτός ο σέπτον πέθανε μόλις ένα χρόνο αργότερα- κάποιοι λένε από το χέρι του ίδιου του Πρίγκιπα Βισέρυς. Η επόμενη επιλογή του δεν ήταν σοφότερη, διότι ο Μπαίλορ πείστηκε ότι ένα οκτάχρονο αγόρι μπορούσε να κάνει θαύματα- μιλούσε, ορκίστηκε ο Μπαίλορ, με περιστέρια, κι αυτά του απάνταγαν με φωνές ανδρικές και γυναικείες· τις φωνές των Επτά. Έτσι επιλέχτηκε ο νεαρότερος Σέπτον να φορέσει το κρυστάλλινο στέμμα.
Θέλησε μάλιστα να αναγκάσει όλο του Γουέστερος να υιοθετήσει την πίστη των Επτά. Αν έκανε κάτι τέτοιο, το Γουίντερφελ και το Πάικ θα κατέβαιναν σε πόλεμο. Πέθανε όμως, πριν καταφέρει κάτι τέτοιο.


Ίσως το καλύτερο έργο του ήταν το μεγάλο σεπτ που έκτισε στον Λόφο της Βισένυα (το είδε, είπε, σε ένα όραμά του). Ένα μεγαλοπρεπές κτίριο, αντάξιο σπίτι των πολυγαπημένων του Επτά. Πέθανε, βέβαια, πριν το δει τελειωμένο. Το σεπτ είναι γνωστό ως το Υψηλό Σεπτ του Μπαίλορ, ονομασμένο από τον άνδρα που το οραματίστηκε.





Όμως, πέρα από θαύματα, υπήρχαν και τραγωδίες στη βασιλεία του σέπτον-βασιλιά. Ο Μπαίλορ, για ανεξήγητους λόγους, έκαψε ένα σημαντικό μέρος της βιβλιοθήκης του Γουέστερος. Μπορεί κανείς να καταλάβει γιατί να θέλει να εξαφανίσει έργα όπως η Μαρτυρία του Μανιτάρη, γραμμένη με χυδαίο τρόπο από έναν γελωτοποιό με την πιο ακατάλληλη γλώσσα, αλλά έργα ανυπολόγιστης αξίας και η γνώση που μετέφεραν χάθηκαν, όπως η Αφύσικη Ιστορία του Σέπτον Μπαρθ. Ο Σέπτον Μπαρθ ήταν Χέρι και φίλος του Βασιλιά Τζαιχαίρυς Α', και θεωρούταν περισσότερο μάγος παρά σέπτον. Και οι θεοί δεν τα πάνε καλά με τη μαγεία.


Πέρα από αυτά, η βασιλεία του Μπαίλορ Α' ήταν ειρηνική. Κάποια στιγμή πάντρεψε ο ίδιος τον ανιψιό του Νταίρον με τη Μαράια Μαρτέλ, σφραγίζοντας έτσι την ειρήνη μεταξύ Ντορν και Σιδερένιου Θρόνου. Ο πρώτος καρπός αυτής της ένωσης θα ονομαζόταν Μπαίλορ, προς τιμήν του άνδρα που κανόνισε το γάμο- και την ειρήνη με το Ντορν.


Αν και την απομόνωσε σε ένα κάστρο-μέσα-στο-κάστρο, θα ήταν η αδερφή του η Νταίνα που θα έφερνε το χαμό του. Αν και η Ραίνα, ευσεβής σαν τον ίδιο, δεν ενοχλήθηκε ποτέ πραγματικά από τον εγκλεισμό της στο Παρθενοφυλάκιο, η Νταίνα (και η Ελαίνα) είχε άλλες απόψεις σχετικά με αυτό. Η Νταίνα το έσκασε τρεις συνολικά φορές από εκεί, συχνά ντυμένη σαν υπηρέτρια ή σταυλίτρια. Σε μια από αυτές τις περιπτώσεις, την βοήθησε και ο εξάδερφός της ο Αίγκον... με αποτέλεσμα η Νταίνα να μείνει έγκυος. Το μπάσταρδο αγόρι της (του οποίου τον πατέρα αρνήθηκε κατηγορηματικά να ονομάσει) γεννήθηκε τέλη του έτους 170 μ. Κ, ίδια χρονιά με τον Μπαίλορ που μια μέρα θα ονόμαζαν Λογχοθραύστη, γιο του Νταίρον Ταργκάρυεν και της Μαράια Μαρτέλ. Αυτό το αγόρι ονομάστηκε Νταίμον Γουότερς. Αργότερα θα γινόταν Νταίμον Μπλάκφαϊρ, κι έμεινε στην ιστορία ως ο Μαύρος Δράκοντας.


Ο Μπαίλορ είχε κάνει πολλές νηστείες στο παρελθόν- ο λόγος που ήταν τόσο αδύνατος. Είχε νηστεύσει άσχημα όταν τα δίδυμα της Πριγκίπισσας Ναίρυς γεννήθηκαν νεκρά το 161 μ. Κ. Αλλά αυτή τη φορά ξεπέρασε τα όρια. Για πάνω από ένα φεγγάρι θα προσευχόταν δεχόμενος μόνο νερό και ψωμί για να ηρεμήσει το διαμαρτυρόμενο στομάχι του. Τελικά, σαράντα μέρες μες τη νηστεία, ο Μπαίλορ κατέρρευσε. Ούτε οι μέιστερ ούτε ο μικρός σέπτον με τα θαύματά του μπόρεσαν να κάνουν κάτι. Ο σέπτον-βασιλιάς πέθανε το 171 μ. Κ, και συνάντησε επιτέλους τους θεούς που τόσο αγαπούσε.





Κι όμως, ακόμα και τόσα χρόνια μετά, δεν είναι όλοι πεπεισμένοι για το θάνατό του. Η νηστεία έφταιγε; Ή μήπως τον δηλητηρίασε το Χέρι, θείος και διάδοχός του Βισέρυς Β', όπως υποστήριξε αρχικά η Μάια Στόουκγουορθ; Κι αν ναι, γιατί; Από φιλοδοξία για το θρόνο; Από ανάγκη να σώσει το βασίλειο από τις τρέλες του; Ήταν ευρέως γνωστό ότι ο Βισέρυς ήταν που κυβερνούσε όσο ο Νταίρον πολέμαγε και ο Μπαίλορ προσευχόταν. Ποτέ δεν θα μάθουμε. Ένα πράγμα είναι σίγουρο· ο Μπαίλορ ο Πρώτος είναι ένα από τα πιο αμφισβητούμενα πρόσωπα της Ταργκαρυενής ιστορίας, με παραδείγματα ανθρώπων που τον τιμούν (Λάνσελ Λάννιστερ) ή τον καταδικάζουν (Τύριον Λάννιστερ, Γιούστας Όσγκρεϋ). Κι έτσι άλλο ένα κεφάλαιο της ιστορίας του Γοέστερος κλείνει.

7
ASOIAF - Γενική Συζήτηση [Spoilers] / Μη δημοφιλείς απόψεις
« στις: Ιανουαρίου 09, 2016, 12:23:45 πμ »
Σας έχει τύχει να έχετε εντελώς διαφορετικές απόψεις για το ASoIaF και τον κόσμο του Μάρτιν από την κοινή γνώμη; Πχ, να νομίζετε ότι η Βορά Ορνίων είναι υπέροχο βιβλίο, ενώ όλο το fandom την καταδικάζει; Απόψεις που διστάζετε να εκφράσετε διότι φοβάστε τη λαϊκή κατακραυγή;
Αν ναι, ποιες;
Προσωπικά, εγώ νομίζω ότι η Βορά Ορνίων και Ο Χορός των Δράκων είναι καλά βιβλία. Μπορεί να μην έχουν την δράση που είχαν το τρίτο και το δεύτερο, ή την ίντριγκα του πρώτου, αλλά αναπτύσσονται χαρακτήρες, και αυτό μετράει. Και τα κεφάλαια του Θήον είναι τα καλύτερα που έγραψε ποτέ ο Μάρτιν. Και ο Τύριον, παρά το μακρύ ταξίδι του, είχε κι αυτός μια ιστορία και παρόλο που έγινε τέρας, δεν πιστεύω ότι θα ήταν προτιμότερο να συναντούσε την Ντάνυ στο δεύτερο κεφάλαιο (honorable mention τα κεφάλαια της Σέρσεϊ).
Επίσης είναι οι χαρακτήρες. Στο top ten μου είναι άτομα όπως Αριάν Μαρτέλ, Σάνσα Σταρκ και (θα φάω σφαλιάρες σαν τον Εγκ) Κάτλυν Τάλλυ. Και ο Τζόρα Μόρμοντ είναι ένα παιδόφιλος που πούλαγε φτωχούς ανθρώπους, το έσκασε για να αποφύγει τις συνέπειες των πράξεών του και μετά του έφταιγε ο Νεντ!
Μιλώντας για το Νεντ, ο Νέντι δεν είναι και τόσο χαζός προσωπικά. Απλά είχε απαίσια τύχη (έπρεπε, αλλιώς πώς θα είχαμε την ιστορία που έχουμε;) και δεν χρησιμοποίησε τη θέση του όπως έπρεπε, και ναι, να το πει στη Σέρσεϊ ήταν βλακώδες. Αλλά δεν τον σκότωσε ακριβώς η τιμή του· ήταν κακή ιδέα να σκοτωθεί αντί να σταλεί στο Τείχος- και ήταν ιδέα του Μικροδάχτυλου, όχι του Τζόφρυ.
Επίσης πιστέυω ότι ο Ντάνιελ Γουέις και ο Ντέιβιντ Μπένιοφ είναι φτωχοί συγγραφείς, και πολλές φορές δίνουν το αντίθετο μήνυμα από αυτό που ο Μάρτιν γράφει. Σε όλες τις σεζόν είναι εμφανές αυτό, αλλά η πέμπτη είναι απλώς η αποκορύφωση. Και όχι, η πέμπτη σεζόν δε βελτίωσε τα βιβλία με κανένα τρόπο.
Επίσης ο Τζον Σνόου με αφήνει φιλοαδιάφορη. Πετροβολήστε με!
Σκέψεις;

8
Μόλις παρέλαβα το Κόσμο της Φωτιάς και του Πάγου (ελληνική έκδοση)!

Λίγο το ξεφύλλισα, εντυπώσεις μέχρι στιγμής:

Οι εικόνες είναι πανέμορφες, φοβόμουν ότι δεν θα τις περιελάμβαναν.

Έχει κρατηθεί η ορθογραφία των βιβλίων (αν και οι Ανατολικές Περιοχές έγιναν Περιοχές της Θύελλας, και ο Μπαίλορ ο Ευσεβής είναι Μπαίλορ ο Ευλογημένος, ο Άλυν Όκενφιστ έγινε Άλυν Δρυόχειρας, κτλ κτλ).

Μου φαίνεται ή η μετάφραση δύο τριών ονομάτων είναι σαν αυτής του Μεταίχμιου, αντί της παλιάς το Άνουβι; Ο Daeron the Drunken έχει μεταφραστεί ως Νταίρον ο Μέθυσος (Μεταίχμιο) αντί για Νταίρον ο Μεθύστακας (Άνουβις), η Rhae Ράι αντί του Ρέι, Επίσης η Ραέλ Μπαράθηον τώρα είναι Ραιλ Μπαράθηον.

Το εξώφυλλο είναι μαλακό, αλλά δεν πειράζει. Σκοπεύει κανείς άλλος να το πάρει;



9
ASOIAF - Γενική Συζήτηση [Spoilers] / Μερικές παρανοήσεις
« στις: Σεπτεμβρίου 08, 2015, 04:58:11 μμ »
Κατά καιρούς έχουν υπάρξει διάφορες παρανοήσεις, και εδώ θα αναφερθώ στις δύο μεγαλύτερες παρερμηνείες σχετικά με τον Οίκο των Ταργκάρυεν.


"Η Φωτιά δεν Μπορεί να Σκοτώσει το Δράκοντα".

Κάτι που μας λέει η Νταινέρυς από το πρώτο βιβλίο. Αρχικά τη βλέπουμε να απολαμβάνει ζεστά μπάνια, και όταν βγαίνει από τη νεκρική πυρά του Ντρόγκο με τα δρακουλίνια, δεν έπαθε τίποτα.


Οι Ταργκάρυεν δεν είναι άκαυτοι. Ούτε η Νταινέρυς ούτε κάποιος πρόγονός της. Αυτό που συνέβη ήταν αποτέλεσμα της μαγείας, και δεν θα το επαναλάβει.


Εξάλλου, κι άλλοι Ταργκάρυεν κάηκαν, με πιο σημαντικό τον ίδιο το Βισέρυς. Και παρόλο που θα μπορούσε κανείς να πει "σιγά τα αυγά, δεν ήταν Δράκος" έχουμε παραδείγματα Ταργκάρυεν που έχουν καεί, και ήταν μια χαρά άτομα.


  • Μπαίλα Ταργκάρυεν (δρακοφωτιά: επέζησε).
  • Αίγκον Β' Ταργκάρυεν (δρακοφωτιά: επέζησε).
  • Ραίνυς Ταργκάρυεν (δρακοφωτιά: πέθανε).
  • Ραινύρα Ταργκάρυεν (δρακοφωτιά: πέθανε).
  • Αίριον Ταργκάρυεν (υγρό πυρ: πέθανε).
  • Αίγκον Ε' Ταργκάρυεν (φωτιά: πέθανε).
  • Ντάνκαν Ταργκάρυεν (φωτιά: πέθανε).
Η ίδια η Νταινέρυς καίγεται στο τέλος του Χορού των Δράκων. Από την ανάσα του Ντρόγκον.


"Το δέρμα της ήταν ροδαλό και πονούσε, και ένα γαλακτώδες υγρό κυλούσε από τις γδαρμένες παλάμες της" και "Ο Ντρόγκον βρυχήθηκε μπροστά στο πρόσωπό της, η ανάσα του καυτή για να φουσκαλιάσει δέρμα".


Επίσης, όταν τον ρώτησαν αν οι Ταργκάρυεν γίνονται άκαυτοι μόλις δεθούν με τους δράκους τους, ο Τζ.Μ απάντησε "Ευχαριστώ που με ρώτησες, γιατί μου δίνει την ευκαιρία να λύσω μια κοινή παρεξήγηση. ΟΙ ΤΑΡΓΚΑΡΥΕΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΚΑΥΤΟΙ! Η γέννηση των δράκων της Ντανυ ήταν κάτι μοναδικό, μαγικό, εκπληκτικό, ένα θαύμα. Την λένε Άκαυτη γιατί περπάτησε στις φλόγες και έζησε. Αλλά ο αδερφός της σίγουρα δεν ήταν, με το λιωμένο χρυσό".


Έχεις δει ποτέ δράκο άρρωστο;

Ο Βισέρυς (τι αξιόπιστη πηγή) είπε πως οι Ταργκ δεν αρρωσταίνουν, και η Νταινέρυς φαίνεται να το πιστεύει. Θυμάται τον εαυτό της να κρυώνει, να πεινά, αλλά όχι άρρωστο. Μάλιστα πολλοί λένε "ο Τύριον δεν κόλλησε Οστρακιά γιατί είναι Ταργκάρυεν", αλλά οι Ταργκάρυεν δεν είναι άνοσοι.

  • Ο Βασιλιάς Νταίρον Β' Ταργκάρυεν και οι Βάλαρ και Ματάρυς Ταργκάρυεν πέθαναν στο Μεγάλο Ανοιξιάτικο Λοιμό.
  • Η Μαιγκέλ Ταργκάρυεν κόλλησε και πέθανε από Οστρακιά.
  • Η Σιρήν Μπαράθηον κόλλησε Οστρακιά, αλλά επέζησε (η Οστρακιά δεν είναι θανατηφόρα για τα παιδιά).
  • Ο Βασιλιάς Αίγκον Γ' Ταργκάρυεν πέθανε από φυματίωση σε ηλικία 37 χρόνων.
  • Ο Νταίρον Ταργκάρυεν (αδερφός του Εγκ) πέθανε από σύφιλη που κόλλησε από κάποια πόρνη.
  • Ο Μαίγκαρ Ταργκάρυεν κόλλησε ευλογιά κάποια στιγμή, αλλά επέζησε.
  • Ο Βασιλιάς Αίγκον Δ' Ταργκάρυεν κόλλησε σύφιλη από μια πόρνη, και ο θάνατός του 6 χρόνια μετά ήταν ιδιαίτερα άσχημος.
Η ίδια η Ντάνυ αρρωσταίνει στο τέλος του ΟΧΤΔ. Από διάρροια.


"Το ηλιοβασίλεμα τη βρήκε να κάθεται ανακούρκουδα στο χορτάρι, βογκώντας. Κάθε κένωση ήταν πιο νερουλή από την προηγούμενη και μύριζε πιο άσχημα. Μέχρι την ανατολή του φεγγαριού έβγαζε καφετί υγρό. Όσο περισσότερο έπινε τόσο περισσότερο αφόδευε, αλλά όσο περισσότερο αφόδευε τόσο περισσότερο διψούσε, και η δίψα της την έστελνε να σέρνεται στο ρυάκι για να πιει κι άλλο νερό".


Οπότε όχι, οι Ταργκάρυεν δεν είναι άνοσοι. Αυτά.

10
ASOIAF - Γενική Συζήτηση [Spoilers] / Ωραία και γελοία ονόματα
« στις: Αυγούστου 26, 2015, 02:18:20 μμ »
Σας έχει τύχει, ενώ διαβάζετε κάποιο βιβλίο, να "πέφτετε" πάνω σε ένα όνομα το οποίο θεωρείτε πολύ ωραίο, ή απίστευτα γελοίο; Κάτι που σας κάνει να σκέφτεστε ακούγεται τόσο ωραία ή τι σόι όνομα είναι αυτό;


Ποια θεωρείτε τα καλύτερα και χειρότερα ονόματα στα βιβλία;


Εγώ:


Καλύτερα

Μπέρικ Ντοντάρριον: λατρεία
Αριάν
Βισένυα
Τζαινάρα Μπελαίρυς
Ίρρι
Μπράντον Σταρκ
Ρήα Ρόυς
Αίγκον, Ραίνυς, Νταίρον, Νταινόρα, Αίλινορ, Αίρηα, Μπαίλορ. Λατρεύω αυτά τα ae.
Νυμέρια
Βικτάριον
Άρυα


Χειρότερα
Όλα στον Κόλπο Δουλεμπόρων. Είναι λες και κάποιος πάταγε τυχαία γράμματα στο πληκτρολόγιο.
Ραίγκαρ. Συγγνώμη, αλλά μου θυμίζει ρέγκα!
Πήταϊρ Μπαίλις: δεν θα σχολιάσω πόσο αστείο ακούγεται. Παραλλαγή του Πίτερ Μπέιλις ίσως;
Οσνυ Κέτλμπλακ. Ήθελα να 'ξερα τι σκεφτόταν ο πατέρας του.
Αίνυς... ναι καλά. Anus Frey.
Σέφτον. Ατυχές όνομα όπως είπε ο ίδιος.
Αίμμα. Για προφανής λόγους.
Μπέιλον Γκρέιτζοϋ. Όνομα και επίθετο χάλια.
Στάννις. Ο Στάννις μπορεί να είναι ο Μάννις, αλλά με το στανιό αυτό δε γίνεται όνομα.

11
ASOIAF - Γενική Συζήτηση [Spoilers] / Ποιους θα διαλέγατε;
« στις: Αυγούστου 23, 2015, 01:07:30 μμ »
Αν ήσαστε στο Γουέστερος κατά την εποχή μεγάλων πολέμων, ποιους θα υποστηρίζατε;
Στο Χορό των Δράκων; Στην ΕτΜ; Στον Πτ5Β;

12
ASOIAF - Γενική Συζήτηση [Spoilers] / Ο Χορός των Δράκων
« στις: Αυγούστου 20, 2015, 08:17:41 μμ »
Μια μικρή εξήγηση: ο χορός των Δράκων ήταν ένας εμφύλιος Ταργκ πόλεμος που ξέσπασε όταν η Ραινύρα Ταργκάρυεν αμφισβήτησε την άνοδο του αδερφού της Αίγκον στο θρόνο. Πέθαναν κι οι δύο, και βασιλιάς έγινε ο Αίγκον, γιος της Ραινύρα.

Να κάτι ενδιαφέρον που έγινε πριν 12 χρόνια:

http://www.westeros.org/Citadel/SSM/Entry/1248

Αν αυτό μας λέει πως θα υπάρξει και δεύτερος χορός των δράκων, πότε νομίζετε ότι θα γίνει; Στους Ανέμους του Χειμώνα ή το Ανοιξιάτικο Όνειρο; Και ποιοι θα είναι οι συμμετέχοντες;

Προσωπικά νομίζω ότι θα είναι σύγκρουση Νταινέρυς-Αίγκον, και επειδή η ιστορία επαναλαμβάνεται, βλέπω τον κακομοίρη τον Αίγκον να γίνεται βραδινό του Ντρόγκον. Δεν φαντάζομαι τον Τζον να πολεμά για το θρόνο, δεν είναι τύπος που θα έπαιζε το παιχνίδι του Στέμματος.

Και παρόλο που ο ΧΛ είναι σίγουρος πως θα έχουν την Νταινέρυς στο πλευρό τους, δεν νομίζω πως θα γίνει έτσι. Αυτό θα χρειαστεί βέβαια να βάλει χέρι ο Αίγκον σε ένα δράκο της Νταινέρυς, αλλά όλα γίνονται.

Σκέψεις;

13
ASOIAF - Γενική Συζήτηση [Spoilers] / Ραινύρα και Σέρσεϊ
« στις: Αυγούστου 03, 2015, 09:50:28 μμ »
Υπάρχουν πολλές ομοιότητες μεταξύ Ραινύρα Ταργκάρυεν και Σέρσεϊ Λάννιστερ.

Ποιες είναι: η Ραινύρα ήταν η μεγαλύτερη κόρη και μεγαλύτερο παιδί του Βασιλιά Βισέρυς Α', και Πριγκίπισσα του Ντράγκονστοουν, κληρονόμος του πατέρα της. Η Σέρσεϊ είναι το μεγαλύτερο παιδί και μοναχοκόρη του Τάιγουιν Λάννιστερ.

Και οι δύο αντιμετωπίζουν προβλήματα με την εξουσία. Αρνήθηκαν να δώσουν το Σιδερένιο Θρόνο στη Ραινύρα επειδή ήταν γυναίκα, και η Σέρσεϊ δεν ήταν αρχικά η διάδοχος του πατέρα της παρότι γεννήθηκε πρώτη. Η Σέρσεϊ μισεί να την υποτιμούν λόγω του φύλου της.

"Η Σέρσεϊ απεχθανόταν να την αποκλείουν από θέσεις ισχύος λόγω του φύλου της" λέει ο Τύριον Λάννιστερ. Φανταστείτε τη μικρή Σέρσεϊ να διαβάζει για το Χορό των Δράκων και να νιώθει συμπόνια για τη γυναίκα που της έκλεψαν ό,τι ήταν δικαιωματικά δικό της λόγω του φύλου της, και δέος καθώς η Ραινύρα προσπαθεί να πάρει ό,τι της ανήκει. Η Σέρσεϊ ομοίως προσπαθεί να ανέλθει στην εξουσία κι ας δεν είναι ευνοϊκές οι συνθήκες.

Βασίλισσα θα γίνεις... μέχρι να έρθει μια άλλη, νεότερη και ομορφότερη, για να σε ρίξει και να σου πάρει ό,τι αγαπάς.

Η Ραινύρα ήταν διάδοχος του Βισέρυς, μέχρι που μια άλλη βασίλισσα (μεγαλύτερη, αλλά και πάλι) η Άλισεντ, ήρθε και παντρεύτηκε τον Βισέρυς, και μέσω τον γιων της έκλεψε από τη Ραινύρα το στέμμα. Η έχθρα Ραινύρα-Άλισεντ είναι ανάλογη της έχθρας Σέρσεϊ-Μάργκαιρυ.

Μετά είναι οι προσωπικότητές τους. Μικρές, ήταν γλυκές και αγαπητές σε όσους τις γνώριζαν. Η Ραινύρα ήταν η "Χαρά του Βασιλείου" και μια ζωή περιτριγυρισμένη από κόλακες, ενώ η Σέρσεϊ ήταν το χρυσό κορίτσι, λατρεμένη κόρη του Τάιγουιν και τις Τζοάννα. Ως νεαρές κοπέλες, ήταν οι ομορφότερες παρθένες σε όλο το βασίλειο, αλλά καθώς μεγάλωσαν, οι εγκυμοσύνες άφησαν σημάδια πάνω στα σώματά τους. Και παρόλο που μικρές ήταν αγαπητές, όταν έγιναν γυναίκες τα πράγματα άλλαξαν. Όταν τελικά η Ραινύρα πήρε το Κινγκς Λάντινγκ, έγινε μισητή, λόγω των σκληρών μέτρων της. Η Σέρσεϊ δέχεται το μίσος των κατοίκων του Κινγκς Λάντινγκ στη Σύγκρουση Βασιλέων. Στο τέλος γίνονται τόσο παρανοϊκές, που βλέπουν προδοσίες και συνωμοσίες εκεί που δεν υπάρχουν (Άνταμ Βελάρυον, Τύριον Λάννιστερ).

Ο Μάρτιν λέει για τη Ραινύρα "ήταν γοητευτική όταν το ήθελε, αλλά θύμωνε εύκολα, και δεν ξέχναγε προσβολή" ενώ ο Τζέιμι για τη Σέρσεϊ "ήταν σαν την υγρή φωτιά, ειδικά όταν την προκαλούσες. [...] η οργή της ήταν τρομερή. [...] Δεν της λείπει η εξυπνάδα, αλλά δεν έχει καθόλου κρίση, ούτε υπομονή".

Και οι δύο απέκτησαν τρία παιδιά με τον πρώτο σύζυγο που είχαν, αλλά υπήρξαν φήμες ότι ήταν μπάσταρδα, καθώς κανένα από τα τρία παιδιά δεν έμοιαζε στον πατέρα του.

Και οι δύο έχουν ένα Στρονγκ στη ζωή τους. Για τη Ραινύρα, είναι ο Χάργουιν Στρονγκ, πρωταθλητής και ορκισμένο σπαθί (και εραστής, σύμφωνα με μερικούς), για τη Σέρσεϊ ο Ρόμπερτ Στρονγκ, πρωταθλητής της στη δίκη-μέσω-μονομαχίας που ετοιμάζει η Πίστη.

Χρυσά θα είναι τα στέμματά τους και χρυσά τα σάβανά τους.

Η Ραινύρα απέκτησε τους Τζακαίρυς, Λουσέρυς και Τζόφρυ από τον πρώτο της σύζυγο, το Λαίνορ Βελάρυον, και τους Αίγκον και Βισέρυς από το δεύτερο, Νταίμον Ταργκάρυεν. Στο τέλος, τέσσερις από τους πέντε είχαν πεθάνει*, με αποτέλεσμα η υστερία της να μεγαλώσει. Δεν άφηνε το μοναδικό παιδί που της απέμενε, τον Αίγκον, μόνο του. Η παράνοια της Σέρσεϊ αρχίζει όταν πεθαίνει ο Τζόφρυ, και έπειτα γίνεται υπερπροστατευτική για τον Τόμμεν σε βαθμό υστερίας.

Μιλώντας περί παιδιών, και οι δύο είχαν ένα παιδί που το ονόμασαν Τζόφρυ. Ο Τζόφρυ Βελάρυον ήταν ένα αγόρι δεκατριών (ίδια ηλικία με τον Τζόφρυ Μπαράθηον), γενναίο, που ήθελε να πολεμήσει για τη μητέρα του. Πολλές φορές την παρακάλεσε να τον αφήσει να καβαλήσει τον δράκο του τον Τυράξες σε μάχη, αλλά εκείνη αρνήθηκε. Τελικά, καβάλησε τη Σύραξ, και πέθανε προσπαθώντας να σώσει τους δράκους από τα φανατισμένα πλήθη του Κινγκς Λάντινγκ. Παρόλο που ο δικός μας Τζόφρυ δύσκολα θα έκανε κάτι τέτοιο, "γενναίος, ατρόμητος νεαρός ήρωας" είναι ο τρόπος που η Σέρσεϊ βλέπει τον Τζέιμι, και κατ' επέκτασιν τον Τζόφρυ (στη Βορά Ορνίων, παρομοιάζει τον αδερφό με το γιο της).

Και όταν θα έχεις πνιγεί στα δάκρυά σου, ο βάλονκαρ θα τυλίξει τα χέρια του στο λευκό σου λαιμό και θα στραγγίξει τη ζωή σου.

Όταν πλέον τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα στο Κινγκς Λάντινγκ, η Ραινύρα φεύγει και πάει στο Ντράγκονστοουν, στην έδρα της, όπου ο νεότερος αδερφός της Αίγκον Β' την ταΐζει στο δράκο του, τον Σάνφαϊρ το Χρυσό. Αν ο Τζέιμι είναι όντως ο βάλονκαρ, ένα από τα χέρια θα είναι χρυσό, όπως και ο Σάνφαϊρ.

Ο Τζ.Ρ.Ρ.Μ ανέφερε ότι θα δούμε το Κάστερλυ Ροκ (την έδρα της Σέρσεϊ, τώρα που είναι Αρχόντισσα Λάννιστερ). Δεν αποκλείεται να διαφύγει εκεί και να συναντήσει τη μοίρα της στα χέρια του βάλονκαρ.

* ο Βισέρυς δεν ήταν νεκρός, όντως, αλλά η Ραινύρα δεν το έμαθε ποτέ αυτό.

14
Κατά το τέλος του ΟΧΤΔ, το Κινγκς Λαντινγκ ετοιμάζεται για τη δίκη της Μάργκαιρυ και αυτή της Σέρσεϊ. Η Μάργκαιρυ ζήτησε δικαστές να αποφασίσουν την αθωότητα της, ενώ η Σέρσεϊ θα χρησιμοποιήσει τον Ρόμπερτ Στρονγκ σε δίκη-μέσω-μονομαχίας.

Τι πιστεύετε ότι θα γίνει;

Εγώ πιστεύω ότι η Σέρσεϊ που είναι ένοχη για ό,τι την κατηγορούν θα αποδειχτεί αθώα, και η Μάργκαιρυ, που είναι αθώα* θα κριθεί ένοχη. Και θα εκτελεστεί.

Δεν νομίζω ότι θα βγουν και οι δύο αθώες. Το ζήτημα "αυτό το Φρούριο δεν χωράει και τις δύο" δεν θα λυθεί αν αθωωθούν και οι δύο, και δεν πρόκειται να περάσουμε άλλο ένα βιβλίο με τη Σέρσεϊ να προσπαθεί να ξεφορτωθεί τη Μάργκαιρυ, θα ήταν ανόητο. Επίσης δεν πιστεύω να χάσει η Σέρσεϊ και να γλυτώσει η Μάργκαιρυ. Η Σέρσεϊ έχει πολλά ακόμα να κάνει (στέμματα-σάβανα, κάψιμο του Κινγκς Λάντινγκ (;), βάλονκαρ, κα) ενώ η Μάργκαιρυ δεν έχει πολλά να προσφέρει. Ο Κουάιμπερν είναι ο Φρανκενστάιν του Γουέστερος, το πιστεύω όταν λέει "κανείς δεν μπορεί να τον νικήσει [τον Ρόμπερτ Στρονγκ]" και δεν υποστηρίζω τη θεωρία που λέει ότι ο Σάντορ θα είναι ο πρωταθλητής της Πίστης.

*ναι, νομίζω ότι η Μάργκαιρυ ποτέ δεν απάτησε τον Τόμμεν, και σίγουρα είναι ακόμα παρθένα. Δεν είναι ανόητη σαν τη Σέρσεϊ να απατήσει το βασιλιά όταν μπορεί να χάσει το κεφάλι της γι' αυτό. Ο Παϊσέλ ομολόγησε ότι της έδωσε τσάι του φεγγαριού, αλλά δεν κατάφερε να πει στη Σέρσεϊ (που τον διέκοπτε) για ποιο λόγο το ζήτησε η Μάργκαιρυ. Πιστεύω ότι το ήθελε όχι για την ίδια, αλλά για την ξαδέλφη της την Έλινορ, η οποία είναι αρραβωνιασμένη, και λογικά πήγε με τον αρρβωνιαστικό (δεν θυμάμαι το όνομα) και ήθελε να ξεφορτωθεί τις ανεπιθύμητες συνέπειες. Όσο για τον παρθενικό της υμένα, η Μάργκαιρυ ιππεύει όλη την ώρα. Δεν είναι απόδειξη αυτό.

Σκέψεις;

15
ASOIAF - Γενική Συζήτηση [Spoilers] / Ο Αίγκον Είναι Νεκρός
« στις: Ιουλίου 27, 2015, 05:01:21 μμ »
Όλοι θα έχετε ακούσει για τη θεωρία που λέει ότι ο Νεαρός Γκριφ δεν είναι ο γιος του Ραίγκαρ και της Έλια.
Σύμφωνα με τον Βάρυς, ο νεαρός Αίγκον επέζησε της λεηλασίας του Κινγκς Λάντινγκ, καθώς ο ίδιος τον άλλαξε πριν κάποιον καιρό και έβαλε στη θέση του ένα άλλο μωρό.

Εδώ παρουσιάζω τα στοιχεία που έχουν ειπωθεί υπέρ της θεωρίας που υποστηρίζει ότι ο Βάρυς λέει ψέματα (τι έκπληξη...) και ότι ο πραγματικός Εγκ ο Έκτος πέθανε μωρό.

Όπως ανέφεραν πολλοί χαρακτήρες, το Βουνό έλιωσε το κρανίο του μικρού στον τοίχο, κάνοντάς το εντελώς μη-αναγνωρίσιμο, κι άρα δημιουργώντας σήμερα (300ΜΑ) αμφιβολίες για το αν το νεκρό μωρό ήταν όντως ο Αίγκον, αφού κανείς δεν μπορούσε να πει με βεβαιότητα, και πίστεψαν ότι τους είπαν.

Η εξήγηση του Βάρυς, όμως, ισχύει μόνο ανάποδα- ξεκινώντας από το γεγονός ότι το μωρό ήταν μια μάζα αίματος, κοκάλων και κρέατος. Αυτό είναι τώρα δεδομένο, δεν ήταν όμως δεδομένο πριν τη λεηλασία. Η μοίρα του Αίγκον ήταν εντελώς απρόβλεπτη, και δεν βγάζει νόημα να αντικατέστησε κανείς τα μωρά σκεπτόμενος "και το κεφάλι του θα γίνει θρύμματα, κανείς δεν θα καταλάβει ότι δεν πέθανε ο αληθινός" γιατί ποιος του εγγυάται ότι θα γίνει αγνώριστο το πτώμα; Της Ραίνυς το σώμα όλοι το αναγνώρισαν. Αν ο Γκρέγκορ είχε επιλέξει να μαχαιρώσει τον Αίγκον, τότε πάει το σχέδιο.

Πριν γίνει η λεηλασία, πώς θα μπορούσε να ξέρει ο Βάρυς ότι ο Γκρέγκορ θα τον σκότωνε με τέτοιο τρόπο ώστε να μην τον αναγνωρίζει κανείς, πάνω στο οποίο βασίζεται ο ισχυρισμός για την επιβίωση του Αίγκον; Δεν υπήρχε τρόπος να το ξέρει. Που μας φέρνει στο ερώτημα, γιατί η Έλια ή οποιοσδήποτε άλλος δεν κατάλαβε την αλλαγή; Ο Αίγκον ήταν ενός- όχι νεογέννητο, και θα διέφερε αισθητά από οποιοδήποτε άλλο μωρό. Κι όμως, κανείς δεν είπε ποτέ "για ένα λεπτό, ποιος είναι αυτός, πού πήγε ο πρίγκιπας;"

Ποιος είναι ο Αίγκον-που-δεν-είναι-ο-Αίγκον;

Ένας Μπλάκφαϊρ.

Ο Νταίμον Γουότερς, μπάσταρδος γιος του Αίγκον Δ' Ταργκάρυεν, νομιμοποιήθηκε στο νεκροκρέβατο του πατέρα του, και έγινε Νταίμον Μπλάκφαϊρ, από το σπαθί που ο Αίγκον του είχε δώσει. Αργότερα, ο Νταίμον κύρηξε επανάσταση εναντίον του ετεροθαλή αδερφού του, νόμιμου κληρονόμου του Αίγκον Δ', Νταίρον Β'. Έχασε, αλλά οι Μπλάκφαϊρ για πέντε γενιές ακόμη θα προσπαθούσαν να πάρουν το θρόνο από τους Ταργκάρυεν. Απέτυχαν κάθε φορά και ο Μπάρρισταν Σέλμυ σκότωσε τον τελευταίο (Μαίλυς ο Τερατώδης) στο Στέπστοουνς.

Στοιχεία υπέρ:
1. Ο Χρυσός Λόχος που υποστηρίζει τον Αίγκον. Φτιάχτηκε από έναν αξιωματικό των Μπλάκφαϊρ, τον Μπίττερστηλ, και σκοπός τους είναι να βάλουν έναν Μπλάκφαϊρ στο θρόνο. Ο λόγος τους είναι χρυσός, και δεν σπάνε ποτέ συμβόλαιο... μέχρι που έσπασαν αυτό με το Μυρ για να υποστηρίξουν τον Αίγκον. Θυμηθείτε ότι όταν ο Βισέρυς Ταργκάρυεν ζήτησε την βοήθειά του, γέλασαν και αρνήθηκαν. "Κάποια συμβόλαια γράφονται με μελάνι, κάποια με αίμα". Το αίμα εδώ σημαίνει όχι μάχη, αλλά καταγωγή.
2. Ο Ιλλύριο λέει ότι ο Μαίλυς ήταν ο τελευταίος της αρσενικής γραμμής. Δεν λέει όμως, τι έγινε με τη γυναικεία. Και δεν λέει απλώς "όταν πέθανε ο Μαίλυς, ήταν το τέλος των Μπλάκφαϊρ", λέει "όταν πέθανε ο Μαίλυς, ήταν τέλος της αρσενικής γραμμής των Μπλάκφαϊρ'', που μας κάνει να απορούμε τι έγινε με τις γυναίκες, και φυσικά μας δείχνει πως οι Μπλάκφαϊρ δεν είναι εντελώς ξοφλημένοι.
3. Στο έβδομο κεφάλαιο της Μπριέν στη Βορά Ορνίων, ο σέπτον Μέριμπαλντ λέει:
"Σφυρηλάτησε [ο Τζον Χεντλ] μια νέα πινακίδα για το πανδοχείο, έναν τρικέφαλο δράκο από μαύρο σίδερο, και το κρέμασε από ένα ξύλινο πάσσαλο. [...] Όταν ο γιος του σιδερά ήταν πια γέρος, ένας νόθος γιος του τέταρτου Αίγκον εξεγέρθηκε εναντίον του νόμιμου αδερφού του και πήρε ως θυρεό του ένα μαύρο δράκο. [...] Το θέαμα του μαύρου δράκου τον γέμισε οργή, κι έτσι έριξε την πινακίδα, την έκοψε σε κομμάτια και τα πέταξε στο ποτάμι. Ένα από τα κεφάλια του δράκου ξεβράστηκε στην Ήσυχη Νήσο πολλά χρόνια αργότερα, αν και τότε πια ήταν κόκκινο από τη σκουριά''.
Ο Νταίμον Μπλάκφαϊρ όταν εξεγέρθηκε κατά του Νταίρον Ταργκάρυεν υιοθέτησε το θυρεό των Ταργκάρυεν (κόκκινος δράκος σε μαύρο φόντο) με αντίστροφα χρώματα: μαύρος δράκος σε κόκκινο φόντο. Ο Νταίμον Μπλάκφαϊρ έμεινε γνωστός στην ιστορία ως "μαύρος δράκοντας'' και οι Ταργκάρυεν ως ''κόκκινοι δράκοντες''.
Τι έχουμε στην Επανάσταση των Μπλάκφαϊρ; Ένας μαύρος δράκοντας ξεσηκώνεται, χάνει, σκοτώνεται αυτός και οι δύο γιοι του, ενώ τα μικρότερα παιδιά του εξορίζονται πέρα από τη στενή θάλασσα.
Τι έχουμε στη ιστορία του Μέριμπαλντ; Ένας μαύρος δράκος γίνεται κομμάτια, φεύγει δια μέσω νερού, και επιστρέφει κατώ από ένα κόκκινο μανδύα σκουριάς, όπως τώρα ο Αίγκον, ένας μαύρος δράκος, επιστρέφει στο Γουέστερος καλυμμένος στα κόκκινα/ υποδυόμενος τον Ταργκάρυεν. Μαύρος δράκος (Μπλάκφαϊρ) καταστρέφεται (Μάχη του Κόκκινου Λιβαδιού), πετιέται στο ποτάμι (Στενή Θάλασσα), κι ένα από τα κεφάλια (Αίγκον) επιστρέφει, αλλά τώρα είναι κόκκινο επιφανειακά (Ταργκάρυεν).
Η ιστορία επαναλαμβάνεται.
4. Για να το πούμε αυτο στοιχείο, πρέπει να συμφωνήσουμε ότι Ρ+Λ=Τζ.
Όταν ο Σαμ και η Γκίλλυ βρίσκουν την Συντροφιά του Δαχτυλιδιού Σακάτη στο Νυχτερινό Οχυρό, ακολουθεί η παρακάτω συζήτηση:
Σαμ στον Μπραν: Είσαι ο αδελφός του Τζον Σνόου. Εκείνος που έπεσε.
Τζότζεν: Όχι. Αυτό το αγόρι είναι νεκρό.
Ο Μπραν όμως δεν είναι νεκρός, και ο Τζότζεν δεν συνεχίζει λέγοντας "μην πεις σε κανένα ότι ο Μπραν ζει". Απλώς λέει ότι ο αδερφός του Τζον Σνόου είναι νεκρός.
Αν υποθέσουμε ότι ο Τζ.Ρ.Ρ.Μ μας δίνει ένα στοιχείο μέσω του Τζότζεν, τι μας λέει;
Σαμ στον Μπραν: Είσαι ο αδελφός του Τζον Σνόου. Εκείνος που έπεσε...
Τζότζεν: Όχι. Αυτό το αγόρι, ο πραγματικός αδερφός του Τζον Σνόου, ο Αίγκον Ταργκάρυεν, είναι νεκρός.
5. Στον Οίκο των Αθανάτων, η Νταινέρυς βλέπει "έναν πάνινο δράκο, και πλήθη που ζητοκραύγαζαν". Αργότερα ο Τζόρα ρωτάει τι είναι ένας "δράκος θαετρίνου'', και η Νταινέρυς λέει ότι είναι ένας πάνινος δράκος. Ο Βάρυς υπήρξε θεατρίνος.
6. Από τα πρώτα χειρόγραφα του Χορού των Δράκων:
"Illyrio says he wants to give Young Griff his blessings and has a gift for him in the chests. Haldon tells him there is no time for the litter. Illyrio gets angry and says there are things Griff must know.
...
Haldon eyes Tyrion and then begins to speak in another language. Tyrion cannot tell what it is but think it might be Volantene. He catches a few words that come close to High Valyrian. The words he catches are, queen, dragon, and sword."

Ένα σπαθί. Το Μπλάκφαϊρ, ίσως, το σπαθί των Μπλάκφαϊρ;

Γιατί τον υποστηρίζει ο Ιλλύριο και ο Βάρυς όμως;

Εδώ υπάρχει η θεωρία που λέει ότι ο Βάρυς και η Σέρρα (η δεύτερη γυναίκα του Ιλλύριο) κατάγονται από μια Μπλάκφαϊρ, και ότι η Σέρρα και ο Ιλλύριο είναι οι γονείς του Αίγκον.

1. Στις νοβέλες Ντανκ και Εγκ, ο Εγκ, αληθινό όνομα Αίγκον Ταργκάρυεν ξυρίζει τα μαλλιά του για να μην καταλάβει κανείς ότι είναι Ταργκάρυεν. Ο Βάρυς ίσως ξυρίζει τα μαλλιά του για μην προσέξει κανείς το ιδιαίτερο χρώμα τους.
2. Ο Τύριον προσέχει ότι υπάρχουν ρούχα για μικρό αγόρι στο σπίτι του Ιλλύριο, αλλά ποιος τα φοράει; Θα μπορούσαν να ανήκουν στον Αίγκον, αν είναι όντως γιος του Ιλλύριο και της Σέρρα.
3. Ένας μάγος ευνούχισε τον Βάρυς, και σύμφωνα με τη Μελισάντρα, υπάρχει δύναμη στο αίμα βασιλιά. Αν αυτός που ευνούχισε τον Βάρυς ήταν Κόκκινος Ιερέας, ταιριάζει να το έκανε αν ο Βάρυς έχει βασιλική καταγωγή.
4. Ο ίδιος ο Τύριον αμφιβάλλει όταν ο Ιλλύριο λέει ότι ενδιαφέρεται για το ποιος θα καθίσει στο Σιδερένιο Θρόνο γιατί θα αυξήσει τα πλούτη του, και σκέφτεται ότι ο Ιλλύριο ψεύδεται. Ίσως ο λόγος είναι πιο προσωπικός, και δεν έχει απλώς να κάνει με τα λεφτά του Ιλλύριο.

Εγώ προσωπικά πιστεύω τη θεωρία αυτή (από τις λίγες που έχουν βάση). Επίσης μου φαίνεται κακό γράψιμο ο νικητής του παιχνιδιού του στέμματος, ο διάδοχος του θρόνου να είναι κάποιος άσχετος, που ξεφύτρωσε από τη μέση του Έσσος, κατά το τέλος της ιστορίας, χωρίς να έχει ένα σωστά φτιαγμένο υπόβαθρο. Είναι όμως η τέλεια στιγμή να εμφανιστεί ένα ψεύτικος Μεσσίας. Δεν είναι σαν τον Τζον. Θα μάθουμε αργά για τους γονείς του, αλλά ο χαρακτήρας του υπήρχε από την αρχή. Ο Αίγκον δεν ήταν κρυμμένος Ταργκ, παρά άλλος ένας παίκτης που έρχεται πολύ αργά.

Σελίδες: [1]