01) Κεφάλαια 01 - 07 [24/08/15 - 31/08/15] - [1ο βιβλίο]

  • 35 Απαντήσεις
  • 4283 Εμφανίσεις
*

Αποσυνδεδεμένος Durzo

  • Administrator
  • Ευγενής
  • *****
  • 788
  • 109
    • Προφίλ
01) Κεφάλαια 01 - 07 [24/08/15 - 31/08/15] - [1ο βιβλίο]
« στις: Αυγούστου 22, 2015, 03:43:09 μμ »
Κεφάλαια :

00) Πρόλογος
01) Μπραν Ι
02) Κάτλυν Ι
03) Νταινέρυς Ι
04) Ένταρντ Ι
05) Τζον Ι
06) Κάτλυν ΙΙ
07) Άρυα Ι
« Τελευταία τροποποίηση: Σεπτεμβρίου 10, 2015, 12:16:39 μμ από Durzo »
Owner & Administrator

*

Αποσυνδεδεμένος Durzo

  • Administrator
  • Ευγενής
  • *****
  • 788
  • 109
    • Προφίλ
Απ: 01) Κεφάλαια 01 - 07 [24/08/15 - 30/08/15]
« Απάντηση #1 στις: Αυγούστου 24, 2015, 02:24:49 μμ »
Πρόλογος

Στον πρόλογο λοιπόν, βρήκα αρκετά πράγματα τα οποία μου έκαναν εντύπωση, και ξεκινάω με την εισαγωγή 2 εξ αυτών.

Παράθεση
Καβάλα στο τεράστιο, μαύρο πολεμικό του άτι, ο ιππότης δέσποζε πάνω από τον Γουίλ και τον Γκάρεντ, που ίππευαν τα μικρόσωμα γκαρρόν τους.

Παράθεση
Ο Γουίλ τον οδήγησε μέσα από μια πυκνή συστάδα κι έπειτα οι δυο τους ανηφόρισαν την πλαγιά που κατέληγε στο χαμηλό ύψωμα, όπου είχε βρει ένα σημείο που πρόσφερε ανεμπόδιστη θέα κάτω από ένα πεύκο σέντινελ.


Γκαρρόν λοιπόν, πόνι που χρησιμοποιούνται στη Σκοτία και την Ιρλανδία, και Σέντινελ, πεύκα από την Βόρεια Αμερική και τον Καναδά. Βλέπουμε λοιπόν πως ο Μάρτιν, παρόλο που θέλει να παρουσιάσει μια μεσαιωνική φιλοσοφία και κουλτούρα, εισάγει χαρακτηριστικά που πολύ πιθανόν να μην συναντούσαμε σε αντίστοιχες καταστάσεις.


Στην συνέχεια, μετά την εισαγωγή των Άλλων, βλέπουμε μια περιγραφή των πανοπλιών τους, η οποία δεν ταιριάζει με τις μελλοντικές περιγραφές και τις συναντήσεις με τους Άλλους, στα επόμενα βιβλία.


Παράθεση
Η πανοπλία του έμοιαζε ν' αλλάζει χρώματα καθώς κινιόταν - εδώ φάνταζε λευκή σαν το απάτητο χιόνι, εκεί μαύρη σαν ίσκιος, γεμάτη πιτσιλιές από το βαθύ γκριζοπράσινο των δέντρων. Και με κάθε βήμα που έκανε τα χρώματα γλιστρούσαν και άλλαζαν σαν το φεγγαρόφωτο στην επιφάνεια του νερού.
Παράθεση
Πίσω του, δεξιά του, αριστερά του, παντού τριγύρω του οι σύντροφοι του αλλόκοτου πλάσματος στέκονταν απρόσωποι, γαλήνιοι και σιωπηλοί. Τα σχέδια που άλλαζαν συνεχώς πάνω στις περίτεχνες πανοπλίες τους τους έκαναν σχεδόν αόρατους.


Πανοπλίες λοιπόν που αλλάζουν χρώματα και σχέδια, ή πανοπλίες που τους έκαναν σχεδόν αόρατους, ενώ ήταν ακούνητοι (όχι δηλαδή ότι δεν μπορούσε να τους δει από την υπερβολική τους ταχύτητα, όπως ίσως συναντήσουμε παρακάτω).


Επίσης στην πορεία βλέπουμε πως ο Σερ Γουέιμαρ, ένας 20χρονος ιππότης χωρίς κάποια ιδιαίτερα ταλέντα, καταφέρνει και αποκρούει για αρκετή ώρα τα χτυπήματα του Άλλου, μέχρι την στιγμή που απλά κουράστηκε (και όχι από την ανωτερότητα του αντιπάλου). Είναι άραγε οι Άλλοι τόσο μέτριοι μονομάχοι, ή στο μέλλον θα τους δούμε σχεδόν ανίκητους, με περίσσιο ταλέντο στην τέχνη του σπαθιού;


Τέλος, όσο έχει να κάνει με τους Άλλους, βλέπουμε πως οι Άλλοι όχι μόνο συνομιλούν μεταξύ τους, αλλά γελάνε κι όλας, διασκεδάζοντας με την σφαγή του Ιππότη.
Παράθεση
Ο Άλλος είπε κάτι σε μια γλώσσα που ο Γουίλ δεν καταλάβαινε
Παράθεση
Μπορούσε να ακούσει τις φωνές και το γέλιο των Άλλων
« Τελευταία τροποποίηση: Αυγούστου 24, 2015, 04:11:37 μμ από Tywin Lannister »
Owner & Administrator

*

Αποσυνδεδεμένος odykal

  • Moderator
  • Στρατηγός
  • ***
  • 496
  • 68
  • Unbowed, Unbent, Unbroken
    • Προφίλ
Απ: 01) Κεφάλαια 01 - 07 [24/08/15 - 30/08/15]
« Απάντηση #2 στις: Αυγούστου 24, 2015, 03:35:30 μμ »
Πρόλογος

Κύριο θέμα του προλόγου είναι αρκετά ξεκάθαρα η «επιβεβαίωση» της ύπαρξης των Άλλων. Ήδη από τον πρόλογο ως αναγνώστες μαθαίνουμε ότι είναι πέρα για πέρα αληθινοί, σε αντίθεση με το τι πιστεύει η μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων του Γουέστερος.

Μαζί με την πρώτη τους εμφάνιση μαθαίνουμε επίσης για ορισμένα χαρακτηριστικά τους:

1.Η εμφάνισή τους συνοδεύεται από ένα ξαφνικό κρύο. Τόσο ο Γουίλ, όσο και ο Γουέιμαρ το αισθάνονται καθώς οι Άλλοι βρίσκονται κοντά.

Παράθεση
«Γουίλ, πού είσαι;» φώναξε ο Σερ Γουέιμαρ. «Βλέπεις τίποτα;» Ο άντρας γυρνούσε γύρω γύρω κάνοντας ένα μικρό κύκλο, επιφυλακτικός ξαφνικά και με το σπαθί έτοιμο. Πρέπει να τους είχε νιώσει, όπως τους είχε νιώσει κι ο Γουίλ. Δεν υπήρχε τίποτε να δει. «Απάντησέ μου! Γιατί κάνει τόσο κρύο;»
Έκανε στ' αλήθεια κρύο. Ο Γουίλ σφίχτηκε ακόμη πιο γερά στο δέντρο τρέμοντας. Το πρόσωπό του κόλλησε στον κορμό. Ένιωσε στο μάγουλό του το γλυκό, κολλώδη χυμό.

Παράθεση
Ο Σερ Γουέιμαρ ίσως και να την ένιωσε την παγωνιά που έφερναν μαζί τους, δεν τους είδε όμως ούτε τους άκουσε.

2.Η φωτιά ίσως είναι πιθανό να τους «ενοχλεί», κρατώντας τους σε απόσταση (κάτι που επιβεβαιώνεται αργότερα στα βιβλία)

Παράθεση
«Υπάρχουν εχθροί που η φωτιά τούς διώχνει μακριά» είπε ο Γκάρεντ. «Αρκούδες, ανταρόλυκοι και ... άλλα πλάσματα.»

3.Η πανοπλία τους τους προσφέρει «καμουφλάζ», έχοντας κατά αυτόν τον τρόπο την δυνατότητα να περνούν απαρατήρητοι ακόμα και όταν βρίσκονται σε κοντινή απόσταση από ανθρώπους

Παράθεση
Η πανοπλία του έμοιαζε ν' αλλάζει χρώματα καθώς κινιόταν - εδώ φάνταζε λευκή σαν το απάτητο χιόνι, εκεί μαύρη σαν ίσκιος, γεμάτη πιτσιλιές από το βαθύ γκριζοπράσινο των δέντρων. Και με κάθε βήμα που έκανε τα χρώματα γλιστρούσαν και άλλαζαν σαν το φεγγαρόφωτο στην επιφάνεια του νερού.

Παράθεση
Τα σχέδια που άλλαζαν συνεχώς πάνω στις περίτεχνες πανοπλίες τους τους έκαναν σχεδόν αόρατους.

4.Έχουν την δυνατότητα να μετατρέπουν τους νεκρούς Πέρα από το Τείχος σε wights, ξαναζωντανεύοντάς τους δηλαδή ώστε να τους χρησιμοποιήσουν στο στρατό τους. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Γουέιμαρ σκοτώνει τον Γουίλ, ο οποίος ετοιμαζόταν να μαζέψει το διαλυμένο σπαθί του Γουέιμαρ και να το φέρει πίσω στο Μαύρο Κάστρο ως απόδειξη του τι τους συνέβη.

Ένα άλλο θέμα που θα μπορούσε να συζητηθεί είναι η αξιοκρατία που υποτίθεται ότι υπάρχει στη ΝΦ. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν επαληθεύεται καθώς επικεφαλής της ομάδας έχει οριστεί ο Σερ Γουέιμαρ Ρόυς (με μόλις 6 μήνες εμπειρία στη Φρουρά), ιππότης με καταγωγή από τον Οίκο Ρόυς του Ρούνστοουν (τρίτο παιδί), στη θέση των Γκάρεντ και Γουίλ, οι οποίοι αν και χωρικοί έχουν πολύ μεγαλύτερη εμπειρία απ’ ότι εκείνος (ο Γκάρεντ έχει 40 χρόνια ενώ ο Γουίλ 4). Το αποτέλεσμα όπως φαίνεται και από τα βιβλία είναι καταστροφικό.

Από τα λόγια του Γουίλ μαθαίνουμε επίσης το πώς η ΝΦ επανδρωνόταν σε ένα μεγάλο βαθμό τα τελευταία χρόνια με αποτέλεσμα να φτάσει εκεί που έφτασε εν τέλει.

Παράθεση
Ο Γουίλ ήταν κυνηγός προτού καταταγεί στη Νυχτερινή Φρουρά. Λαθροθήρας, για την ακρίβεια. Οι ελεύθεροι καβαλάρηδες των Μάλλιστερ τον είχαν τσακώσει μέσα στο ίδιο το δάσος των Μάλλιστερ να γδέρνει ένα από τα ελάφια του οίκου και τον έβαλαν να διαλέξει: ή θα ντυνόταν στα μαύρα ή θα του έκοβαν το χέρι.




Μπραν I

Εκτέλεση Γκάρεντ: Ο Μπραν, όντας 7 χρονών πλέον, συμμετέχει για πρώτη φορά σε μια εκτέλεση. Μέσω αυτής της εμπειρίας, ο Ένταρντ προσπαθεί να περάσει στα παιδιά του ορισμένα μηνύματα.

Παράθεση
«Καταλαβαίνεις γιατί το έκανα;»

Παράθεση
Εμείς όμως ακολουθούμε το παλιό έθιμο. Το αίμα των Πρώτων Ανθρώπων κυλά ακόμη στις φλέβες των Σταρκ, και εξακολουθούμε να πιστεύουμε πως ο άντρας που αποφασίζει την καταδίκη πρέπει και να κρατά το σπαθί. Αν είναι να πάρεις τη ζωή ενός ανθρώπου, του το χρωστάς να τον κοιτάξεις στα μάτια και να ακούσεις τα τελευταία του λόγια. Κι αν δεν αντέχεις να το κάνεις, τότε ίσως να μην αξίζει ο άντρας αυτός να πεθάνει. Κάποια μέρα, Μπραν, θα γίνεις πρόμαχος του Ρομπ και θα διαφεντεύεις το δικό σου φρούριο στο όνομα του αδελφού σου και του βασιλιά, και το καθήκον της δικαιοσύνης θα βαρύνει τους ώμους σου. Όταν έρθει εκείνη η μέρα, δεν πρέπει να αντλείς ευχαρίστηση από το καθήκον σου αλλά ούτε και να αποστρέφεις το βλέμμα. Άρχοντας που κρύβεται πίσω από πληρωμένους δήμιους σύντομα ξεχνά τι σημαίνει θάνατος.»

Η εύρεση των Ανταρόλυκων: Ο θάνατος του Ανταρόλυκου από το ελάφι μπορεί εύκολα να ληφθεί ως προοικονομία αυτών που θα ακολουθήσουν. Ο Ρόμπερτ, δηλάδή, προσφέροντας στον Νεντ το αξίωμα του Χεριού θα τον εκθέσει σε κίνδυνο με τελικό αποτέλεσμα τον θάνατό του. Τουλάχιστον κάπως έτσι το εκλαμβάνω εγώ.

Στο κεφάλαιο παίρνουμε επίσης ορισμένες πληροφορίες για τους Άγριους, από τους ανθρώπους, ωστόσο, που τους αντιμετωπίζουν με καχυποψία και τους μισούν.

Παράθεση
Ο Ρομπ πίστευε πως ήταν ένας από τους άγριους που ακολουθούσαν τον Μανς Ρέιντερ, τον Βασιλιά-πέρα-από-το-Τείχος. Ο Μπραν ανατρίχιαζε και μόνο στη σκέψη. Θυμήθηκε τις ιστορίες που τους έλεγε δίπλα στο παραγώνι η Γριά Παραμάνα. Οι άγριοι είναι σκληροί κι απάνθρωποι, έλεγε, δουλέμποροι, ληστές και φονιάδες. Συντρόφους τους έχουν γίγαντες και βρικόλακες, κλέβουν κοριτσάκια μες στα μαύρα μεσάνυχτα και πίνουν το αίμα τους μέσα σε στιλβωμένα κέρατα. Και οι γυναίκες τους ζευγαρώνουν με τους Άλλους τη Μεγάλη Νύχτα και γεννάνε τρομερά, μισοανθρώπινα πλάσματα.

Είναι πολύ λογικό, επομένως, να σχηματίσει κανείς μια λανθασμένη άποψη για εκείνους. Ευτυχώς, η ψευδαίσθηση αυτή διαλύεται με την παρουσία του Τζον στο «στρατόπεδο» των Αγρίων
« Τελευταία τροποποίηση: Αυγούστου 24, 2015, 04:13:39 μμ από Tywin Lannister »
“ The bleeding star bespoke the end. These are the last days, when the world shall be broken and remade. A new god shall be born from the graves and charnel pits.”

*

Αποσυνδεδεμένος Durzo

  • Administrator
  • Ευγενής
  • *****
  • 788
  • 109
    • Προφίλ
Απ: 01) Κεφάλαια 01 - 07 [24/08/15 - 30/08/15]
« Απάντηση #3 στις: Αυγούστου 24, 2015, 03:54:21 μμ »
Η εύρεση των Ανταρόλυκων: Ο θάνατος του Ανταρόλυκου από το ελάφι μπορεί εύκολα να ληφθεί ως προοικονομία αυτών που θα ακολουθήσουν. Ο Ρόμπερτ, δηλάδή, προσφέροντας στον Νεντ το αξίωμα του Χεριού θα τον εκθέσει σε κίνδυνο με τελικό αποτέλεσμα τον θάνατό του. Τουλάχιστον κάπως έτσι το εκλαμβάνω εγώ.


Θα συμφωνήσω πως έχουμε να κάνουμε με ένα ξεκάθαρο foreshadowing, όπου ο ανταρόλυκος αντιπροσωπεύει τον Νεντ, αλλά ο ρόλος του ελαφιού πιστεύω πως ταιριάζει περισσότερο στον Τζόφρυ, και στην επιλογή του να καταδικάσει τον Νεντ σε θάνατο.
Owner & Administrator

*

Αποσυνδεδεμένος odykal

  • Moderator
  • Στρατηγός
  • ***
  • 496
  • 68
  • Unbowed, Unbent, Unbroken
    • Προφίλ
Απ: 01) Κεφάλαια 01 - 07 [24/08/15 - 30/08/15]
« Απάντηση #4 στις: Αυγούστου 24, 2015, 04:09:57 μμ »
Η εύρεση των Ανταρόλυκων: Ο θάνατος του Ανταρόλυκου από το ελάφι μπορεί εύκολα να ληφθεί ως προοικονομία αυτών που θα ακολουθήσουν. Ο Ρόμπερτ, δηλάδή, προσφέροντας στον Νεντ το αξίωμα του Χεριού θα τον εκθέσει σε κίνδυνο με τελικό αποτέλεσμα τον θάνατό του. Τουλάχιστον κάπως έτσι το εκλαμβάνω εγώ.


Θα συμφωνήσω πως έχουμε να κάνουμε με ένα ξεκάθαρο foreshadowing, όπου ο ανταρόλυκος αντιπροσωπεύει τον Νεντ, αλλά ο ρόλος του ελαφιού πιστεύω πως ταιριάζει περισσότερο στον Τζόφρυ, και στην επιλογή του να καταδικάσει τον Νεντ σε θάνατο.

Συμφωνώ ότι θα μπορούσε να το ερμηνεύσει κάποιος και κατ' αυτόν τον τρόπο (και είναι απολύτως λογικό), αλλά επειδή υπάρχει περίπτωση κανείς να πει ότι ο Τζόφρυ είναι Λάννιστερ (και άρα λιοντάρι) προτίμησα να ερμηνεύσω κάπως πιο γενικά.
“ The bleeding star bespoke the end. These are the last days, when the world shall be broken and remade. A new god shall be born from the graves and charnel pits.”

*

Αποσυνδεδεμένος nirne

  • Administrator
  • Φύλακας
  • *****
  • 2392
  • 100
  • STARGARYEN LOYALIST
    • Προφίλ
Απ: 01) Κεφάλαια 01 - 07 [24/08/15 - 30/08/15]
« Απάντηση #5 στις: Αυγούστου 24, 2015, 04:41:48 μμ »
Να προσθέσω στις πληροφορίες που μας δίνει ο Πρόλογος και λίγα ακόμη πράγματα για τους Άλλους.


Κατ' αρχήν αναφορικά με το σπαθί που χρησιμοποιούν. Δεν ήταν σφυρηλατημένο από μέταλλο, ήταν διάφανο σαν κρύσταλλο και υπερβολικά λεπτό . Επίσης, η λεπίδα είχε γαλαζωπή απόχρωση, φως τρεμόπαιζε στις άκρες της κι έδινε την εντύπωση ότι ήταν εξαιρετικά κοφτερό.


Παράθεση
Η λεπίδα δεν ήταν σφυρηλατημένη από ανθρώπινο μέταλλο. Το φεγγαρόφωτο τύλιγε το σπαθί κι αυτό ήταν διάφανο σαν από κρύσταλλο τόσο λεπτό, που έμοιαζε σχεδόν να χάνεται όταν το κοιτούσε κανείς από τη μεριά της κόψης. Η λεπίδα είχε μια ανεπαίσθητη, γαλαζωπή απόχρωση, ένα ξωτικό φως που τρεμόπαιζε στις άκρες του, και με κάποιο τρόπο ο Γουίλ ένιωθε πως θα ήταν πιο κοφτερό κι από το πιο καλοακονισμένο ξυράφι.


Φαίνεται ότι καθώς η λεπίδα αυτή συγκρούονταν με το ατσάλι του Σερ Γουέιμαρ, το ατσάλι πάγωνε σταδιακά, μέχρι που έσπασε. Τότε το σπαθί του Ρόυς θρυμματίστηκε σε λεπτά κομμάτια  τα οποία τον κάρφωσαν.


Παράθεση
Η λεπίδα του είχε κρυσταλλιάσει και φάνταζε λευκή, ενώ το σπαθί του Άλλου χόρευε ντυμένο με ένα θαμπό, γαλάζιο φως.


Παράθεση
Όταν οι δυο λεπίδες συναντήθηκαν, το ατσάλι έγινε θρύψαλα. Το μεγάλο σπαθί θρυμματίστηκε σε δεκάδες, ψιλά κομματάκια, με τα θραύσματα να σκορπίζονται στοv αέρα σαν βροχή από βελόνες. Ο Ρόυς έπεσε στα γόνατα ουρλιάζοντας και σκέπασε τα μάτια του. Αίμα ανάβλυζε ανάμεσα από τα δάχτυλά του.


Σχετικά με την ικανότητα των Άλλων στην ξιφομαχία, θεωρώ ότι μάλλον υπερτερούν πολύ απέναντι στους ανθρώπους. Σ' εμένα δόθηκε η εντύπωση ότι οι Άλλοι "έσπαγαν πλάκα" μ' αυτή τη μονομαχία. Μονομάχησε μόνο ένας με τον Ρόυς ενώ υπήρχαν γύρω άλλοι πέντε και παρακολουθούσαν ατάραχοι, σαν να μην υπήρχε κανένας κίνδυνος να χάσει ο Άλλος τη μάχη. Όταν μάλιστα πληγώθηκε ο Γουέιμαρ, οι Άλλοι φάνηκαν να αστειεύονται μεταξύ τους.


Παράθεση
Ο Άλλος είπε κάτι σε μια γλώσσα που ο Γουίλ δεν καταλάβαινε. η φωνή του έμοιαζε με πάγο που ραγίζει στην επιφάνεια χειμωνιάτικης λίμνης και τα λόγια του ήταν κοροϊδευτικά.


Επίσης, βλέπουμε ότι ο Άλλος δεν χάνει καμιά απόκρουση αντίθετα από τον Γουέιμαρ που από τη μια υποχωρεί συνεχώς καθώς μονομαχεί κι από την άλλη κάποια στιγμή αδυνατεί να αποκρούσει το σπαθί του Άλλου και ο Άλλος τον τραυματίζει. Τέλος, όταν πια ο Γουέιμαρ έκανε την τελευταία του επίθεση με όλη του τη δύναμη, ο Άλλος αποκρούει νωχελικά, φανερώνοντας κατά τη γνώμη μου ότι αυτή η μάχη δεν απαίτησε από εκείνον ιδιαίτερο κόπο.


Παράθεση
σήκωσε την κρουσταλιασμένη λεπίδα και με τα δυο χέρια και εξαπέλυσε μια πλάγια σπαθιά, ρίχνοντας όλο του το βάρος στο χτύπημα. Ο Άλλος απέκρουσε σχεδόν νωχελικά.


Είναι ενδιαφέρον επίσης ότι μόλις ο Ρόυς πέφτει, οι Άλλοι όλοι μαζί προχωρούν εμπρός σαν να τους δόθηκε σύνθημα κι άρχισαν να τον κατακρεουργούν, διασκεδάζοντας κατά τα φαινόμενα. Δεν ξέρω αν το γεγονός ότι δεν τον σκότωσε ένας αλλά όλοι μαζί έχει κάποια σημασία, αλλά ήταν κάτι που μου έκανε εντύπωση.


Ένα άλλο θέμα που θέτει, πιστεύω, ο Πρόλογος είναι ο τρόπος θανάτου των Αγρίων. Βλέπουμε ότι οι Άγριοι πεθαίνουν στη στάση που είχαν την τελευταία στιγμή που ήταν ζωντανοί.


Παράθεση
Ψυχή δεν κουνιόταν. Έμεινα και κοιτούσα για κάμποση ώρα. Ζωντανός άνθρωπος δε μένει τόση ώρα έτσι ακίνητος.»
«Αίμα είδες;»
«Όχι» παραδέχτηκε ο Γουίλ.
«Όπλα;»
«Μερικά σπαθιά και λίγα τόξα. Ένας άντρας είχε τσεκούρι. Φαινότανε βαρύ και είχε διπλή κόψη, ένα κακοφτιαγμένο κομμάτι σίδερο. Ήταν στο χώμα δίπλα του, δίπλα ακριβώς στο χέρι του.»
«Πρόσεξες τη στάση των σωμάτων τους;»
Ο Γουίλ ανασήκωσε τους ώμους. «Δύο ήταν καθισμένοι με την πλάτη στο βράχο. Οι περισσότεροι ήταν ξαπλωμένοι, θαρρείς και κάποιος τους είχε σωριάσει στο χώμα.»
«'Η είχαν πέσει για ύπνο» είπε ο Ρόυς.
«Ήταν σωριασμένοι στο χώμα» επέμεινε ο Γουίλ. «Είδα και μια γυναίκα σκαρφαλωμένη σ' ένα σιδερόδεντρο, μισοκρυμμένη μες στα κλαδιά. Την είχανε βάλει σκοπιά - φαντάζομαι τη θεωρούσαν την πιο ανοιχτομάτα.» Ένα αχνό χαμόγελο χαράχτηκε στο πρόσωπό του.«Φρόντισα να μη με δει. Όταν όμως πλησίασα, είδα πως ούτε αυτή σάλευε.»


Δεν υπήρχε αίμα και δεν φαίνεται ότι οι Άγριοι άσκησαν αντίσταση στους Άλλους. Μαθαίνουμε επίσης ότι εκείνες τις μέρες δεν έκανε ιδιαίτερο κρύο μιας και το Τείχος έσταζε. Επομένως δεν πέθαναν από το κρύο του χειμώνα. Πώς πέθαναν λοιπόν οι Άγριοι;


Και κάτι άσχετο με την πλοκή και τους χαρακτήρες: Λάτρεψα αυτήν την παρομοίωση του Μάρτιν:


Παράθεση
Ο ανέφελος ουρανός πήρε μια βαθιά μενεξεδιά απόχρωση, το χρώμα παλιάς μελανιάς,
« Τελευταία τροποποίηση: Σεπτεμβρίου 17, 2015, 10:58:59 πμ από nirne »

*

Αποσυνδεδεμένος Lady Stark

  • Ιππότης
  • ****
  • 271
  • 9
    • Προφίλ
Απ: 01) Κεφάλαια 01 - 07 [24/08/15 - 30/08/15] - [1ο βιβλίο]
« Απάντηση #6 στις: Αυγούστου 24, 2015, 07:16:25 μμ »
Άλλη μια πληροφορία που μας δίνει ο πρόλογος είναι ότι οι νεκροί δεν μένουν για πάντα νεκροί.
Μπορεί κάποιος να βάλει το απόσπασμα;
ΣΕΛ. 26
("Το πτώμα του Ρους...Ένα αγόρι."
"Ο Γουιλ σηκώθηκε. Ο Σερ Γουειμαρ Ρους στεκόταν...κρύο σαν τον πάγο.")
Εκεί ο Μάρτιν μας δείχνει ότι με κάποιον τρόπο τα πτώματα ξανά ζωντανεύουν αλλά όχι σαν άνθρωποι, αλλά  σαν κάτι άλλο. Ξαναβλέπουμε τα ίδια πλάσματα σε ένα κεφάλαιο του Τζον.

Στάλθηκε από το GT-I9301I μου χρησιμοποιώντας Tapatalk


*

Αποσυνδεδεμένος nirne

  • Administrator
  • Φύλακας
  • *****
  • 2392
  • 100
  • STARGARYEN LOYALIST
    • Προφίλ
Απ: 01) Κεφάλαια 01 - 07 [24/08/15 - 30/08/15] - [1ο βιβλίο]
« Απάντηση #7 στις: Αυγούστου 24, 2015, 07:36:36 μμ »
@Lady Stark  πολύ σωστή επισήμανση. Αναφέρθηκε και παραπάνω από τον Odykal αλλά είναι ευκαιρία να παραθέσουμε και τα ανάλογα χωρία:



Εδώ βλέπουμε τον Σερ Γουέιμαρ Ρόυς νεκρό.

Παράθεση
Το πτώμα του Ρόυς ήταν πεσμένο μπρούμυτα στο χιόνι με το ένα μπράτσο τεντωμένο. Ο χοντρός μανδύας από ζιμπελίνα ήταν σκισμένος σε εκατό μεριές. Τώρα που κειτόταν νεκρός, φαινόταν καθαρά πόσο νέος ήταν. Ένα αγόρι.


Κι εδώ όταν έχει γίνει στοιχειό.


Παράθεση
Ο Γουίλ σηκώθηκε. Ο Σερ Γουέιμαρ Ρόυς στεκόταν όρθιος μπροστά του. Τα εξαίσια ρούχα του είχαν γίνει κουρέλια, το πρόσωπό του ήταν μια ανοιχτή πληγή. Καρφωμένο στην τυφλή, ολόλευκη κόρη του αριστερού του ματιού ήταν ένα θραύσμα από το σπαθί του.
Το δεξί μάτι ήταν ανοιχτό. Η κόρη έκαιγε από φως γαλάζιο. Έβλεπε.
Το σπασμένο σπαθί έπεσε από τα δάχτυλα του Γουίλ, που είχαν παραλύσει. Έκλεισε τα μάτια του για να προσευχηθεί. Μακριά, λεπτά δάχτυλα χάιδεψαν το μάγουλο του Γουίλ κι έπειτα σφίχτηκαν γύρω από το λαιμό του. Ήταν ντυμένα με εξαίσιο δέρμα και κολλούσαν από το αίμα, αλλά το άγγιγμά τους ήταν κρύο σαν τον πάγο.
« Τελευταία τροποποίηση: Αυγούστου 24, 2015, 08:15:43 μμ από nirne »

*

Αποσυνδεδεμένος robb stark of the north

  • Στρατιώτης
  • ***
  • 165
  • 7
  • Time for the Wolves
    • Προφίλ
Απ: 01) Κεφάλαια 01 - 07 [24/08/15 - 30/08/15]
« Απάντηση #8 στις: Αυγούστου 24, 2015, 07:58:24 μμ »
00.Πρόλογος

Καταρχάς παρατηρούμε οτι ακομα και έμπειροι ανιχνευτές σαν τον Γουίλ και τον Γκάρεντ νιώθουν την απόκοσμη  αίσθηση που απέπνεε το δάσος εκείνη τη νύχτα.


Παράθεση
Κάτι έκρυβε το σκοτάδι, κάτι που έκανε τις τρίχες στο σβέρκο του να ορθώνονται.


Παράθεση
Φυσούσε ένας παγωμένος βοριάς, που έκανε τις φυλλωσιές στα δέντρα να σκιρτούν σαν να ήταν πλάσματα ζωντανά.


Παράθεση
Όλη τη μέρα ο Γουίλ είχε την αίσθηση πως κάτι τον παρακολουθούσε,κάτι παγερό, απάνθρωπο και μοχθηρό.




Παρ' όλα αυτά οι δυο ανιχνευτές δεν τολμούν να μιλήσουν για τους φοβους τους στον σερ Γουέιμαρ,καθώς ειναι σίγουροι ότι δεν θα τους δώσει σημασία αλλά θα τους κοροϊδέψει.


Όταν ο σερ Γουέιμαρ διατάζει τον Γουίλ να τον οδηγήσει στο ξέφωτο με τους άγριους, τον Γουίλ τον πιάνει ενας περίεργος φόβος.Μέσα του καταλαβαίνει οτι κάτι περίεργο συμβαίνει, αλλά δεν νιώθει την ανάγκη να μάθει τι.Η περίεργη φύση του θανάτου των αγρίων χειροτερεύει το φόβο του.


Πάντως οντως η περιγραφη της πανοπλιας τους ειναι περιεργη και στα επομενα βιβλια δεν συνανταμε κατι τετοιο.
Ο σερ Γουειμαρ αντεξε για λιγο, έπειτα όμως υπόκυψε στην αστειρευτη ενέργεια του Άλλου.
Εγώ δεν πιστεύω ότι η μαχητική δεξιότητα των Άλλων υπερέχει κατά πολυ την ανθρώπινη, απλώς μου φαίνεται ότι οι Άλλοι σαν όντα έχουν πιο μεγάλη ταχύτητα και σωματική δύναμη.


Επίσης απο το απόσπασμα μαθαίνουμε ότι οι Άλλοι έχουν κάποια γλώσσα επικοινωνίας.


Παράθεση
Ο Άλλος είπε κάτι σε μια γλώσσα που ο Γουίλ δεν καταλάβαινε,η φωνή του έμοιαζε με πάγο που ραγίζει στην επιφάνεια χειμωνιάτικης λίμνης και τα λόγια του ήταν κοροϊδευτικά.


Γενικά σε όλον τον Πρόλογο γίνεται συσχετισμός των Άλλων με το κρύο, τον πάγο και το χειμώνα.


@nirne
Εγώ νόμιζα ότι οι άγριοι σκοτώθηκαν από τους Άλλους, ίσως στον ύπνο τους.Βέβαια σκέφτηκα και την πιθανότητα να είχαν πεθάνει πριν από καιρό και όποιο αιμα υπήρχε να είχε ξεραθεί.
Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ!

*

Αποσυνδεδεμένος nirne

  • Administrator
  • Φύλακας
  • *****
  • 2392
  • 100
  • STARGARYEN LOYALIST
    • Προφίλ
Απ: 01) Κεφάλαια 01 - 07 [24/08/15 - 30/08/15] - [1ο βιβλίο]
« Απάντηση #9 στις: Αυγούστου 24, 2015, 08:06:39 μμ »
@robb stark of the north


Προσωπικά θεωρώ σίγουρο ότι οι Άγριοι σκοτώθηκαν από τους Άλλους. Το ερώτημα είναι με ποιον τρόπο. Δεν φαινόταν να επρόκειτο για σφαγή, γιατί δεν υπήρχε αίμα. Αν υπήρχε, θα το έβλεπε ο Γουίλ έστω κι αν ήταν ξεραμένο. Ήταν έμπειρος ανιχνευτής και κυνηγός και σίγουρα ήξερε απ' αυτά. Θα το είχε προσέξει. Αυτός όμως τονίζει ότι δεν υπήρχε αίμα.


Επίσης, όπως φαίνεται, δεν κοιμόντουσαν όλοι. Ο Γουίλ, όταν Σερ Γουέιμαρ του λέει ότι ίσως κοιμόντουσαν και γι' αυτό ήταν πεσμένοι κάτω, ξαναλέει με έμφαση ότι ήταν "σωριασμένοι στο χώμα". Δηλαδή, είχαν πέσει, δεν ήταν στις θέσεις που θα ήταν αν είχαν πέσει για ύπνο. Επιπλέον, υπάρχει η γυναίκα πάνω στο δέντρο, η οποία υποτίθεται ότι κρατούσε τσίλιες. Κι αυτή πέθανε στην ίδια ακριβώς θέση και στάση που βρισκόταν. Ήταν σαν ο θάνατός τους να ήρθε με τη μία συγχρόνως για όλους και πριν το καταλάβουν.
« Τελευταία τροποποίηση: Αυγούστου 25, 2015, 01:26:45 πμ από nirne »

*

Αποσυνδεδεμένος Lady Stark

  • Ιππότης
  • ****
  • 271
  • 9
    • Προφίλ
Απ: 01) Κεφάλαια 01 - 07 [24/08/15 - 30/08/15] - [1ο βιβλίο]
« Απάντηση #10 στις: Αυγούστου 24, 2015, 10:04:13 μμ »
Μπραν |

Κάτι που μου έκανε εντύπωση... Πώς βρέθηκε ο ανταρόλυκος στον Βορρά και πόσο καιρό μπορεί να βρισκόταν εκεί; Πέρασε το τείχος ( ; ) ενώ ήταν έγκυος ή έμεινε έγκυος στον Βορρά; Εάν ισχύει το δεύτερο, τότε υπάρχει και άλλος ανταρόλυκος ( ; ).
(Απόσπασμα: σελ.32-33)

*

Αποσυνδεδεμένος atropos

  • Ευγενής
  • ******
  • 641
  • 24
  • I was kickin' ass, since the dawn of time
    • Προφίλ
Απ: 01) Κεφάλαια 01 - 07 [24/08/15 - 30/08/15] - [1ο βιβλίο]
« Απάντηση #11 στις: Αυγούστου 25, 2015, 08:57:09 πμ »
Μπραν |

Κάτι που μου έκανε εντύπωση... Πώς βρέθηκε ο ανταρόλυκος στον Βορρά και πόσο καιρό μπορεί να βρισκόταν εκεί; Πέρασε το τείχος ( ; ) ενώ ήταν έγκυος ή έμεινε έγκυος στον Βορρά; Εάν ισχύει το δεύτερο, τότε υπάρχει και άλλος ανταρόλυκος ( ; ).
(Απόσπασμα: σελ.32-33)

Όντως κάτι πολύ περίεργο και δύσκολο να εξηγηθεί πια, αλλα παραμένει μυστήριο. Δεν ξέρω μήπως υπάρχει κάποιο πιο απομονωμένο μέρος στο Βορρά που μπορεί να ζούσε (κάτω απτο τείχος) έως ότου βγήκε για να βρει το θάνατο του απτο Ελάφι (αντίστοιχα με τους Stark που ζούσαν ειρηνικά μέχρι που ήρθε το Ελάφι στα εδάφη τους).

Απο το κεφάλαιο του Μπράν εγώ κράτησα αυτο:
Παράθεση
Bran thought it curious that this pup alone would have opened his eyes while the others were still blind.
Ο Μπραν παρατηρεί ότι το μονο κουτάβι που είχε ανοιχτά τα μάτια του απο την αρχή ήταν αυτο του Τζον. Ίσως επειδή ο Τζον ήταν ο πιο προσγειωμένος απο τα παιδιά του Νεντ και καταλάβαινε το πως λειτουργεί ο κόσμος πριν τους υπόλοιπους ( ; ).

*

Αποσυνδεδεμένος odykal

  • Moderator
  • Στρατηγός
  • ***
  • 496
  • 68
  • Unbowed, Unbent, Unbroken
    • Προφίλ
Απ: 01) Κεφάλαια 01 - 07 [24/08/15 - 30/08/15] - [1ο βιβλίο]
« Απάντηση #12 στις: Αυγούστου 25, 2015, 12:12:09 μμ »
Κάτλυν I

Θάνατος Τζον Άρρυν:  με αφορμή αυτό το γεγονός γίνεται μια μικρή επιστροφή στο παρελθόν. Συγκεκριμένα, μαθαίνουμε για την επιρροή που είχε ο Άρχοντας του Έυρι στη ζωή του Νεντ (ίσως από εκείνον μάλιστα ο Νεντ να «κληρονόμησε» ορισμένες από τις αξίες που τον διακατέχουν).

Παράθεση
Το βλέμμα του συνάντησε το δικό της κι εκείνη είδε πόσο συγκλόνισε τον άντρα της η είδηση. Το ήξερε πως έτσι θα γινόταν. Ο Νεντ είχε ανατραφεί στο Έυρι κι ο άτεκνος Άρχοντας Άρρυν είχε γίνει δεύτερος πατέρας γι' αυτόν και για τον άλλο κηδεμονευόμενό του, τον Ρόμπερτ Μπαράθηον. Όταν ο Παράφρων Βασιλιάς Αίρυς Β' Ταργκάρυεν είχε απαιτήσει τα κεφάλια τους, ο Άρχοντας του Έυρι προτίμησε να σηκώσει το λάβαρο με το φεγγάρι και το γεράκι και να επαναστατήσει παρά να εγκαταλείψει εκείνους που είχε ορκιστεί να προστατεύσει.
Και μια μέρα πριν δεκαπέντε χρόνια ο δεύτερος αυτός πατέρας είχε γίνει και αδελφός, όταν εκείνος και ο Νεντ στάθηκαν δίπλα δίπλα στο σεπτ του Ρίβερραν και παντρεύτηκαν δυο αδελφές, τις θυγατέρες
του Άρχοντα Χόστερ Τάλλυ.

Με την αναδρομή στην Επανάσταση γίνεται γνωστός και ένας από τους λόγους που ο Νεντ αντιπαθεί τους Λάννιστερ:

Παράθεση
Οι Λάννιστερ του Κάστερλυ Ροκ είχαν προσχωρήσει πολύ αργά στο πλευρό του Ρόμπερτ, όταν η νίκη ήταν πλέον σίγουρη, κι εκείνος δεν τους είχε συγχωρήσει ποτέ.

Πέρα από τον θάνατο του Τζον, η άλλη σημαντική είδηση είναι ο ερχομός του Ρόμπερτ και της ακολουθίας του στο Γουίντερφελ [με σκόπο να του προτείνει το αξίωμα του Χεριού].


Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο που προκύπτει από αυτό το κεφάλαιο είναι το γεγονός ότι ο Νεντ ρίχνει στο τραπέζι την επιλογή να βαδίσει βόρεια εναντίον του Βασιλιά Πέρα από το Τείχος, Μανς Ρείντερ (τον οποίο παρεμπιπτόντως θεωρεί υπεύθυνο για τις λιποταξίες των ανδρών της ΝΦ).

Παράθεση
«Ο Μπεν μού έγραψε πως οι άντρες της Νυχτερινής Φρουράς δεν ξεπερνούν πια τους χίλιους. Χάνουν άντρες και στις εξορμήσεις.»
«Εξαιτίας των αγρίων;» ρώτησε η γυναίκα.
«Ποιων άλλων;» Ο Νεντ σήκωσε τον Πάγο, κοίταξε τη μακριά, ψυχρή, ατσάλινη λεπίδα. «Και τα πράγματα θα γίνουν ακόμη χειρότερα. Ίσως να έρθει κάποτε η μέρα που δε θα έχω άλλη επιλογή παρά να σηκώσω τα λάβαρα και να τραβήξω κατά το βορρά, να αντιμετωπίσω μια και καλή το Βασιλιά-πέρα-από-το-Τείχος.»

Πόσο διαφορετικά τα πράγματα θα ήταν αν κάτι τέτοιο είχε συμβεί;
“ The bleeding star bespoke the end. These are the last days, when the world shall be broken and remade. A new god shall be born from the graves and charnel pits.”

*

Αποσυνδεδεμένος Durzo

  • Administrator
  • Ευγενής
  • *****
  • 788
  • 109
    • Προφίλ
Απ: 01) Κεφάλαια 01 - 07 [24/08/15 - 30/08/15] - [1ο βιβλίο]
« Απάντηση #13 στις: Αυγούστου 25, 2015, 02:12:43 μμ »
1ο Κεφάλαιο: Μπραν


Ξεκινώντας λοιπόν το κεφάλαιο του Μπραν, ένα από τα πρώτα πράγματα που μαθαίνουμε, είναι πως το καλοκαίρι (που διήρκεσε 9 χρόνια) φτάνει στο τέλος του.


Παράθεση
Είχε ξημερώσει μια μέρα καθάρια και παγερή, και το κρύο που επικρατούσε δεν άφηνε κανέναν να ξεχάσει πως το καλοκαίρι έφτανε στο τέλος του........ Ήταν ο ένατος χρόνος του καλοκαιριού, ο έβδομος στη ζωή του Μπραν.


Πρώτο ερώτημα λοιπόν. Πως ακριβώς (και με ποια λογική) μετράνε τα χρόνια, στον κόσμο του Γουέστερος;
Δεύτερο ερώτημα. Όλες οι εποχές έχουν πάντα την ίδια διάρκεια; Πόσος χρόνος έχει περάσει από το 1ο βιβλίο, που μαθαίνουμε ότι το καλοκαίρι τελειώνει, μέχρι το τέλος του τελευταίου βιβλίου, που μαθαίνουμε ότι ο χειμώνας μόλις ξεκίνησε;

Παράθεση
Ξαφνική σιγή έπεσε ανάμεσά τους. Οι άντρες κοίταζαν ανήσυχα το κέρατο και κανείς δεν τολμούσε να μιλήσει. Ακόμη κι ο Μπραν ένιωθε το φόβο τους, παρ'ολο που δεν μπορούσε να τον εξηγήσει.


Η εξής φράση, ειπώθηκε όταν ανακάλυψαν πως ο θηλυκός ανταρόλυκος είχε πεθάνει από ένα ελάφι. Για ποιον λόγο όλοι ένιωσαν φόβο; Εμείς γνωρίζουμε πως η συγκεκριμένη σκηνή ήταν ένα foreshadow για τον θάνατου του Ένταρντ από τους Μπαράθηον. Αυτοί όμως τι ένιωσαν; Το θεώρησαν άραγε προφητικό σημάδι;
« Τελευταία τροποποίηση: Αυγούστου 25, 2015, 02:14:22 μμ από Tywin Lannister »
Owner & Administrator

*

Αποσυνδεδεμένος Lady Stark

  • Ιππότης
  • ****
  • 271
  • 9
    • Προφίλ
Απ: 01) Κεφάλαια 01 - 07 [24/08/15 - 30/08/15] - [1ο βιβλίο]
« Απάντηση #14 στις: Αυγούστου 25, 2015, 03:15:28 μμ »

Παράθεση
Ξαφνική σιγή έπεσε ανάμεσά τους. Οι άντρες κοίταζαν ανήσυχα το κέρατο και κανείς δεν τολμούσε να μιλήσει. Ακόμη κι ο Μπραν ένιωθε το φόβο τους, παρ'ολο που δεν μπορούσε να τον εξηγήσει.


Η εξής φράση, ειπώθηκε όταν ανακάλυψαν πως ο θηλυκός ανταρόλυκος είχε πεθάνει από ένα ελάφι. Για ποιον λόγο όλοι ένιωσαν φόβο; Εμείς γνωρίζουμε πως η συγκεκριμένη σκηνή ήταν ένα foreshadow για τον θάνατου του Ένταρντ από τους Μπαράθηον. Αυτοί όμως τι ένιωσαν; Το θεώρησαν άραγε προφητικό σημάδι;
Στο πρώτο κεφάλαιο της Κάτλυν, βλέπουμε ότι θεωρήθηκε κακός οιωνός.
σελ.42 - πρώτη παράγραφος


*Edited by Administrator*
« Τελευταία τροποποίηση: Αυγούστου 25, 2015, 03:45:51 μμ από Tywin Lannister »